੮. ਦੁਤਿਯਪਚ੍ਚੋਰੋਹਣੀਸੁਤ੍ਤਂ

੧੨੦. ‘‘ਅਰਿਯਂ ਵੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਪਚ੍ਚੋਰੋਹਣਿਂ ਦੇਸੇਸ੍ਸਾਮਿ. ਤਂ ਸੁਣਾਥ… ਕਤਮਾ ਚ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਅਰਿਯਾ ਪਚ੍ਚੋਰੋਹਣੀ? ਇਧ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਇਤਿ ਪਟਿਸਞ੍ਚਿਕ੍ਖਤਿ – ‘ਮਿਚ੍ਛਾਦਿਟ੍ਠਿਯਾ ਖੋ ਪਾਪਕੋ ਵਿਪਾਕੋ – ਦਿਟ੍ਠੇ ਚੇਵ ਧਮ੍ਮੇ ਅਭਿਸਮ੍ਪਰਾਯਞ੍ਚਾ’ਤਿ. ਸੋ ਇਤਿ ਪਟਿਸਙ੍ਖਾਯ ਮਿਚ੍ਛਾਦਿਟ੍ਠਿਂ ਪਜਹਤਿ; ਮਿਚ੍ਛਾਦਿਟ੍ਠਿਯਾ ਪਚ੍ਚੋਰੋਹਤਿ. ਮਿਚ੍ਛਾਸਙ੍ਕਪ੍ਪਸ੍ਸ ਖੋ ਪਾਪਕੋ ਵਿਪਾਕੋ… ਮਿਚ੍ਛਾਵਾਚਾਯ ਖੋ… ਮਿਚ੍ਛਾਕਮ੍ਮਨ੍ਤਸ੍ਸ ਖੋ… ਮਿਚ੍ਛਾਆਜੀਵਸ੍ਸ ਖੋ… ਮਿਚ੍ਛਾਵਾਯਾਮਸ੍ਸ ਖੋ… ਮਿਚ੍ਛਾਸਤਿਯਾ ਖੋ… ਮਿਚ੍ਛਾਸਮਾਧਿਸ੍ਸ ਖੋ… ਮਿਚ੍ਛਾਞਾਣਸ੍ਸ ਖੋ… ਮਿਚ੍ਛਾਵਿਮੁਤ੍ਤਿਯਾ ਖੋ ਪਾਪਕੋ ਵਿਪਾਕੋ – ਦਿਟ੍ਠੇ ਚੇਵ ਧਮ੍ਮੇ ਅਭਿਸਮ੍ਪਰਾਯਞ੍ਚਾਤਿ. ਸੋ ਇਤਿ ਪਟਿਸਙ੍ਖਾਯ ਮਿਚ੍ਛਾਵਿਮੁਤ੍ਤਿਂ ਪਜਹਤਿ; ਮਿਚ੍ਛਾਵਿਮੁਤ੍ਤਿਯਾ ਪਚ੍ਚੋਰੋਹਤਿ. ਅਯਂ ਵੁਚ੍ਚਤਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਅਰਿਯਾ ਪਚ੍ਚੋਰੋਹਣੀ’’ਤਿ. ਅਟ੍ਠਮਂ.