૫૨. અરહન્તઘાતકવત્થુ

૧૧૪. તેન ખો પન સમયેન સમ્બહુલા ભિક્ખૂ સાકેતા સાવત્થિં અદ્ધાનમગ્ગપ્પટિપન્ના હોન્તિ. અન્તરામગ્ગે ચોરા નિક્ખમિત્વા એકચ્ચે ભિક્ખૂ અચ્છિન્દિંસુ, એકચ્ચે ભિક્ખૂ હનિંસુ. સાવત્થિયા રાજભટા નિક્ખમિત્વા એકચ્ચે ચોરે અગ્ગહેસું, એકચ્ચે ચોરા પલાયિંસુ. યે તે પલાયિંસુ તે ભિક્ખૂસુ પબ્બજિંસુ, યે તે ગહિતા તે વધાય ઓનિય્યન્તિ. અદ્દસંસુ ખો તે પલાયિત્વા પબ્બજિતા તે ચોરે વધાય ઓનિય્યમાને, દિસ્વાન એવમાહંસુ – ‘‘સાધુ ખો મયં પલાયિમ્હા, સચા ચ [સચે ચ, સચજ્જ (અટ્ઠકથાયં પાઠન્તરા)] મયં ગય્હેય્યામ [ગણ્હેય્યામ (ક.)], મયમ્પિ એવમેવ હઞ્ઞેય્યામા’’તિ. ભિક્ખૂ એવમાહંસુ – ‘‘કિં પન તુમ્હે, આવુસો, અકત્થા’’તિ? અથ ખો તે પબ્બજિતા ભિક્ખૂનં એતમત્થં આરોચેસું. ભિક્ખૂ ભગવતો એતમત્થં આરોચેસું. અરહન્તો એતે, ભિક્ખવે, ભિક્ખૂ. અરહન્તઘાતકો, ભિક્ખવે, અનુપસમ્પન્નો ન ઉપસમ્પાદેતબ્બો, ઉપસમ્પન્નો નાસેતબ્બોતિ.