૪. અનુમોદનવત્તકથા

૩૬૨. તેન ખો પન સમયેન ભિક્ખૂ ભત્તગ્ગે ન અનુમોદન્તિ. મનુસ્સા ઉજ્ઝાયન્તિ ખિય્યન્તિ વિપાચેન્તિ – ‘‘કથઞ્હિ નામ સમણા સક્યપુત્તિયા ભત્તગ્ગે ન અનુમોદિસ્સન્તી’’તિ! અસ્સોસું ખો ભિક્ખૂ તેસં મનુસ્સાનં ઉજ્ઝાયન્તાનં ખિય્યન્તાનં વિપાચેન્તાનં. અથ ખો તે ભિક્ખૂ ભગવતો એતમત્થં આરોચેસું. અથ ખો ભગવા એતસ્મિં નિદાને એતસ્મિં પકરણે ધમ્મિં કથં કત્વા ભિક્ખૂ આમન્તેસિ – ‘‘અનુજાનામિ, ભિક્ખવે, ભત્તગ્ગે અનુમોદિતુ’’ન્તિ. અથ ખો તેસં ભિક્ખૂનં એતદહોસિ – ‘‘કેન નુ ખો ભત્તગ્ગે અનુમોદિતબ્બ’’ન્તિ? ભગવતો એતમત્થં આરોચેસું. અથ ખો ભગવા એતસ્મિં નિદાને એતસ્મિં પકરણે ધમ્મિં કથં કત્વા ભિક્ખૂ આમન્તેસિ – ‘‘અનુજાનામિ, ભિક્ખવે, થેરેન ભિક્ખુના ભત્તગ્ગે અનુમોદિતુ’’ન્તિ.

તેન ખો પન સમયેન અઞ્ઞતરસ્સ પૂગસ્સ સઙ્ઘભત્તં હોતિ. આયસ્મા સારિપુત્તો સઙ્ઘત્થેરો હોતિ. ભિક્ખૂ – ‘ભગવતા અનુઞ્ઞાતં થેરેન ભિક્ખુના ભત્તગ્ગે અનુમોદિતુ’ન્તિ – આયસ્મન્તં સારિપુત્તં એકકં ઓહાય પક્કમિંસુ. અથ ખો આયસ્મા સારિપુત્તો તે મનુસ્સે પટિસમ્મોદિત્વા પચ્છા એકકો અગમાસિ. અદ્દસા ખો ભગવા આયસ્મન્તં સારિપુત્તં દૂરતોવ એકકં આગચ્છન્તં. દિસ્વાન આયસ્મન્તં સારિપુત્તં એતદવોચ – ‘‘કચ્ચિ, સારિપુત્ત, ભત્તં ઇદ્ધં અહોસી’’તિ? ‘‘ઇદ્ધં ખો, ભન્તે, ભત્તં અહોસિ; અપિચ મં ભિક્ખૂ એકકં ઓહાય પક્કન્તા’’તિ. અથ ખો ભગવા એતસ્મિં નિદાને એતસ્મિં પકરણે ધમ્મિં કથં કત્વા ભિક્ખૂ આમન્તેસિ – ‘‘અનુજાનામિ, ભિક્ખવે, ભત્તગ્ગે ચતૂહિ પઞ્ચહિ થેરાનુથેરેહિ ભિક્ખૂહિ આગમેતુ’’ન્તિ.

તેન ખો પન સમયેન અઞ્ઞતરો થેરો ભત્તગ્ગે વચ્ચિતો આગમેસિ. સો વચ્ચં સન્ધારેતું અસક્કોન્તો મુચ્છિતો પપતિ. ભગવતો એતમત્થં આરોચેસું. ‘‘અનુજાનામિ, ભિક્ખવે, સતિ કરણીયે આનન્તરિકં ભિક્ખું આપુચ્છિત્વા ગન્તુ’’ન્તિ.