૯. પઠમમરણસ્સતિસુત્તવણ્ણના

૧૯. નવમે એવંનામકે ગામેતિ નાતિકાનામકં ગામં નિસ્સાય. દ્વિન્નં ચૂળપિતિમહાપિતિપુત્તાનં દ્વે ગામા, તેસુ એકસ્મિં ગામે. ઞાતીનઞ્હિ નિવાસટ્ઠાનભૂતો ગામો ઞાતિકો, ઞાતિકોયેવ નાતિકો ઞ-કારસ્સ ન-કારાદેસો ‘‘અનિમિત્તા ન નાયરે’’તિઆદીસુ (વિસુદ્ધિ. ૧.૧૭૪; સં. નિ. અટ્ઠ. ૧.૧.૨૦; જા. અટ્ઠ. ૨.૨.૩૪) વિય. સો કિર ગામો યેસં તદા તેસં પુબ્બપુરિસેન અત્તનો ઞાતીનં સાધારણભાવેન નિવસિતો, તેન ઞાતિકોતિ પઞ્ઞાયિત્થ. અથ પચ્છા દ્વીહિ દાયાદેહિ દ્વિધા વિભજિત્વા પરિભુત્તો. ગિઞ્જકા વુચ્ચતિ ઇટ્ઠકા, ગિઞ્જકાહિયેવ કતો આવસથોતિ ગિઞ્જકાવસથો. સો હિ આવાસો યથા સુધાપરિકમ્મેન પયોજનં નત્થિ, એવં ઇટ્ઠકાહિ એવ ચિનિત્વા છાદેત્વા કતો. તસ્મિં કિર પદેસે મત્તિકા સક્ખરમરુમ્પવાલુકાદીહિ અસમ્મિસ્સા કથિના સણ્હસુખુમા, તાય કતાનિ કુલાલભાજનાનિપિ સિલામયાનિ વિય દળ્હાનિ. તસ્મા તે ઉપાસકા તાય મત્તિકાય દીઘપુથૂ ઇટ્ઠકા કારેત્વા ઠપેત્વા ઠપેત્વા દ્વારવાતપાનકવાટતુલાયો સબ્બં દબ્બસમ્ભારેન વિના તાહિ ઇટ્ઠકાહિયેવ પાસાદં કારેસું. તેન વુત્તં ‘‘ઇટ્ઠકામયે પાસાદે’’તિ.

રત્તિન્દિવન્તિ એકરત્તિદિવં. ભગવતો સાસનન્તિ અરિયમગ્ગપ્પટિવેધાવહં સત્થુ ઓવાદં. બહુ વત મે કતં અસ્સાતિ બહુ વત મયા અત્તહિતં પબ્બજિતકિચ્ચં કતં ભવેય્ય.

તદન્તરન્તિ તત્તકં વેલં. એકપિણ્ડપાતન્તિ એકં દિવસં યાપનપ્પહોનકં પિણ્ડપાતં. યાવ અન્તો પવિટ્ઠવાતો બહિ નિક્ખમતિ, બહિ નિક્ખન્તવાતો વા અન્તો પવિસતીતિ એકસ્સેવ પવેસનિક્ખમો વિય વુત્તં, તં નાસિકાવાતભાવસામઞ્ઞેનાતિ દટ્ઠબ્બં.

પઠમમરણસ્સતિસુત્તવણ્ણના નિટ્ઠિતા.