૬. દુક્ખધમ્મસુત્તં

૧૭૫. સાવત્થિનિદાનં. એકમન્તં નિસિન્નો ખો આયસ્મા રાધો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘‘દુક્ખધમ્મો, દુક્ખધમ્મો’તિ, ભન્તે, વુચ્ચતિ. કતમો નુ ખો, ભન્તે, દુક્ખધમ્મો’’તિ? ‘‘રૂપં ખો, રાધ, દુક્ખધમ્મો, વેદના દુક્ખધમ્મો, સઞ્ઞા દુક્ખધમ્મો, સઙ્ખારા દુક્ખધમ્મો, વિઞ્ઞાણં દુક્ખધમ્મો. એવં પસ્સં…પે… નાપરં ઇત્થત્તાયાતિ પજાનાતી’’તિ. છટ્ઠં.