૭. અનત્તસુત્તં

૧૭૬. સાવત્થિનિદાનં. એકમન્તં નિસિન્નો ખો આયસ્મા રાધો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘‘અનત્તા, અનત્તા’તિ, ભન્તે, વુચ્ચતિ. કતમો નુ ખો, ભન્તે, અનત્તા’’તિ? ‘‘રૂપં ખો, રાધ, અનત્તા, વેદના અનત્તા, સઞ્ઞા અનત્તા, સઙ્ખારા અનત્તા, વિઞ્ઞાણં અનત્તા. એવં પસ્સં…પે… નાપરં ઇત્થત્તાયાતિ પજાનાતી’’તિ. સત્તમં.