૫. દુક્ખસુત્તં

૧૭૪. સાવત્થિનિદાનં. એકમન્તં નિસિન્નો ખો આયસ્મા રાધો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘‘દુક્ખં, દુક્ખ’ન્તિ, ભન્તે, વુચ્ચતિ. કતમં નુ ખો, ભન્તે, દુક્ખ’’ન્તિ? ‘‘રૂપં ખો, રાધ, દુક્ખં, વેદના દુક્ખા, સઞ્ઞા દુક્ખા, સઙ્ખારા દુક્ખા, વિઞ્ઞાણં દુક્ખં. એવં પસ્સં…પે… નાપરં ઇત્થત્તાયાતિ પજાનાતી’’તિ. પઞ્ચમં.