૪. અનિચ્ચધમ્મસુત્તં

૧૭૩. સાવત્થિનિદાનં. એકમન્તં નિસિન્નો ખો આયસ્મા રાધો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘‘અનિચ્ચધમ્મો, અનિચ્ચધમ્મો’તિ, ભન્તે, વુચ્ચતિ. કતમો નુ ખો, ભન્તે, અનિચ્ચધમ્મો’’તિ? ‘‘રૂપં ખો, રાધ, અનિચ્ચધમ્મો, વેદના અનિચ્ચધમ્મો, સઞ્ઞા અનિચ્ચધમ્મો, સઙ્ખારા અનિચ્ચધમ્મો, વિઞ્ઞાણં અનિચ્ચધમ્મો. એવં પસ્સં…પે… નાપરં ઇત્થત્તાયાતિ પજાનાતી’’તિ. ચતુત્થં.