૧૧. સમુદયધમ્મસુત્તં

૧૮૦. સાવત્થિનિદાનં. એકમન્તં નિસિન્નો ખો આયસ્મા રાધો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘‘સમુદયધમ્મો, સમુદયધમ્મો’તિ, ભન્તે, વુચ્ચતિ. કતમો નુ ખો, ભન્તે, સમુદયધમ્મો’’તિ? ‘‘રૂપં ખો, રાધ, સમુદયધમ્મો, વેદના સમુદયધમ્મો, સઞ્ઞા સમુદયધમ્મો, સઙ્ખારા સમુદયધમ્મો, વિઞ્ઞાણં સમુદયધમ્મો. એવં પસ્સં…પે… નાપરં ઇત્થત્તાયાતિ પજાનાતી’’તિ. એકાદસમં.