૧૦. વયધમ્મસુત્તં

૧૭૯. સાવત્થિનિદાનં. એકમન્તં નિસિન્નો ખો આયસ્મા રાધો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘‘વયધમ્મો, વયધમ્મો’તિ, ભન્તે, વુચ્ચતિ. કતમો નુ ખો, ભન્તે, વયધમ્મો’’તિ? ‘‘રૂપં ખો, રાધ, વયધમ્મો, વેદના વયધમ્મો, સઞ્ઞા વયધમ્મો, સઙ્ખારા વયધમ્મો, વિઞ્ઞાણં વયધમ્મો. એવં પસ્સં…પે… નાપરં ઇત્થત્તાયાતિ પજાનાતી’’તિ. દસમં.