૫. દુતિયઅસ્સાદસુત્તં

૧૩૦. બારાણસિયં વિહરન્તિ ઇસિપતને મિગદાયે…પે… ‘‘‘વિજ્જા, વિજ્જા’તિ, આવુસો સારિપુત્ત, વુચ્ચતિ. કતમા નુ ખો, આવુસો, વિજ્જા, કિત્તાવતા ચ વિજ્જાગતો હોતી’’તિ?

‘‘ઇધાવુસો, સુતવા અરિયસાવકો રૂપસ્સ અસ્સાદઞ્ચ આદીનવઞ્ચ નિસ્સરણઞ્ચ યથાભૂતં પજાનાતિ. વેદનાય…પે… સઞ્ઞાય… સઙ્ખારાનં… વિઞ્ઞાણસ્સ અસ્સાદઞ્ચ આદીનવઞ્ચ નિસ્સરણઞ્ચ યથાભૂતં પજાનાતિ. અયં વુચ્ચતાવુસો, વિજ્જા; એત્તાવતા ચ વિજ્જાગતો હોતી’’તિ. પઞ્ચમં.