૨. દુતિયસમુદયધમ્મસુત્તં

૧૨૭. એકં સમયં આયસ્મા ચ સારિપુત્તો આયસ્મા ચ મહાકોટ્ઠિકો બારાણસિયં વિહરન્તિ ઇસિપતને મિગદાયે. અથ ખો આયસ્મા મહાકોટ્ઠિકો સાયન્હસમયં પટિસલ્લાના વુટ્ઠિતો…પે… એકમન્તં નિસિન્નો ખો આયસ્મા મહાકોટ્ઠિકો આયસ્મન્તં સારિપુત્તં એતદવોચ – ‘‘‘અવિજ્જા, અવિજ્જા’તિ, આવુસો સારિપુત્ત, વુચ્ચતિ. કતમા નુ ખો, આવુસો, અવિજ્જા, કિત્તાવતા ચ અવિજ્જાગતો હોતી’’તિ?

‘‘ઇધાવુસો અસ્સુતવા પુથુજ્જનો સમુદયધમ્મં રૂપં ‘સમુદયધમ્મં રૂપ’ન્તિ યથાભૂતં નપ્પજાનાતિ; વયધમ્મં રૂપં…પે… ‘સમુદયવયધમ્મં રૂપ’ન્તિ યથાભૂતં નપ્પજાનાતિ. સમુદયધમ્મં વેદનં…પે… વયધમ્મં વેદનં…પે… ‘સમુદયવયધમ્મા વેદના’તિ યથાભૂતં નપ્પજાનાતિ. સમુદયધમ્મં સઞ્ઞં…પે… સમુદયધમ્મે સઙ્ખારે…પે… વયધમ્મે સઙ્ખારે…પે… સમુદયવયધમ્મે સઙ્ખારે ‘સમુદયવયધમ્મા સઙ્ખારા’તિ યથાભૂતં નપ્પજાનાતિ. સમુદયધમ્મં વિઞ્ઞાણં…પે… સમુદયવયધમ્મં વિઞ્ઞાણં ‘સમુદયવયધમ્મં વિઞ્ઞાણ’ન્તિ યથાભૂતં નપ્પજાનાતિ. અયં વુચ્ચતિ, આવુસો, અવિજ્જા; એત્તાવતા ચ અવિજ્જાગતો હોતી’’તિ. દુતિયં.