૮-૧૩. પિતુસુત્તાદિછક્કં

૧૮૭. સાવત્થિયં વિહરતિ…પે… ‘‘દારુણો, ભિક્ખવે, લાભસક્કારસિલોકો કટુકો ફરુસો અન્તરાયિકો અનુત્તરસ્સ યોગક્ખેમસ્સ અધિગમાય. ઇધાહં, ભિક્ખવે, એકચ્ચં પુગ્ગલં એવં ચેતસા ચેતો પરિચ્ચ પજાનામિ – ‘ન ચાયમાયસ્મા પિતુપિ હેતુ…પે… ભાતુપિ હેતુ… ભગિનિયાપિ હેતુ… પુત્તસ્સપિ હેતુ… ધીતુયાપિ હેતુ… પજાપતિયાપિ હેતુ સમ્પજાનમુસા ભાસેય્યા’તિ. તમેનં પસ્સામિ અપરેન સમયેન લાભસક્કારસિલોકેન અભિભૂતં પરિયાદિણ્ણચિત્તં સમ્પજાનમુસા ભાસન્તં. એવં દારુણો ખો, ભિક્ખવે, લાભસક્કારસિલોકો કટુકો ફરુસો અન્તરાયિકો અનુત્તરસ્સ યોગક્ખેમસ્સ અધિગમાય. તસ્માતિહ, ભિક્ખવે, એવં સિક્ખિતબ્બં – ‘ઉપ્પન્નં લાભસક્કારસિલોકં પજહિસ્સામ, ન ચ નો ઉપ્પન્નો લાભસક્કારસિલોકો ચિત્તં પરિયાદાય ઠસ્સતી’તિ. એવઞ્હિ વો, ભિક્ખવે, સિક્ખિતબ્બ’’ન્તિ. તેરસમં.

ચતુત્થો વગ્ગો.

તસ્સુદ્દાનં –

ભિન્દિ મૂલં દુવે ધમ્મા, પક્કન્તં રથ માતરિ;

પિતા ભાતા ચ ભગિની, પુત્તો ધીતા પજાપતીતિ.

લાભસક્કારસંયુત્તં સમત્તં.