૯. ઉપાતિધાવન્તિસુત્તં

૫૯. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. તેન ખો પન સમયેન ભગવા રત્તન્ધકારતિમિસાયં અબ્ભોકાસે નિસિન્નો હોતિ તેલપ્પદીપેસુ ઝાયમાનેસુ.

તેન ખો પન સમયેન સમ્બહુલા અધિપાતકા તેસુ તેલપ્પદીપેસુ આપાતપરિપાતં અનયં આપજ્જન્તિ, બ્યસનં આપજ્જન્તિ [નત્થિ સીહળપોત્થકે], અનયબ્યસનં આપજ્જન્તિ [નત્થિ સીહળપોત્થકે]. અદ્દસા ખો ભગવા તે સમ્બહુલે અધિપાતકે તેસુ તેલપ્પદીપેસુ આપાતપરિપાતં અનયં આપજ્જન્તે, બ્યસનં આપજ્જન્તે, અનયબ્યસનં આપજ્જન્તે.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘ઉપાતિધાવન્તિ ન સારમેન્તિ,

નવં નવં બન્ધનં બ્રૂહયન્તિ;

પતન્તિ પજ્જોતમિવાધિપાતકા [… ધિપાતા (સી. સ્યા.)],

દિટ્ઠે સુતે ઇતિહેકે નિવિટ્ઠા’’તિ. નવમં;