૭. સુભૂતિસુત્તં

૫૭. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. તેન ખો પન સમયેન આયસ્મા સુભૂતિ ભગવતો અવિદૂરે નિસિન્નો હોતિ પલ્લઙ્કં આભુજિત્વા ઉજું કાયં પણિધાય અવિતક્કં સમાધિં સમાપજ્જિત્વા.

અદ્દસા ખો ભગવા આયસ્મન્તં સુભૂતિં અવિદૂરે નિસિન્નં પલ્લઙ્કં આભુજિત્વા ઉજું કાયં પણિધાય અવિતક્કં સમાધિં સમાપન્નં.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘યસ્સ વિતક્કા વિધૂપિતા,

અજ્ઝત્તં સુવિકપ્પિતા અસેસા;

તં સઙ્ગમતિચ્ચ અરૂપસઞ્ઞી,

ચતુયોગાતિગતો ન જાતુ મેતી’’તિ [ન જાતિમેતીતિ (સ્યા. પી. અટ્ઠ. પાઠન્તરં)]. સત્તમં;