૧૦. ચૂળપન્થકસુત્તં

૫૦. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. તેન ખો પન સમયેન આયસ્મા ચૂળપન્થકો [ચુલ્લપન્થકો (સી.), ચૂલપન્થકો (પી.)] ભગવતો અવિદૂરે નિસિન્નો હોતિ પલ્લઙ્કં આભુજિત્વા ઉજું કાયં પણિધાય પરિમુખં સતિં ઉપટ્ઠપેત્વા.

અદ્દસા ખો ભગવા આયસ્મન્તં ચૂળપન્થકં અવિદૂરે નિસિન્નં પલ્લઙ્કં આભુજિત્વા ઉજું કાયં પણિધાય પરિમુખં સતિં ઉપટ્ઠપેત્વા.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘ઠિતેન કાયેન ઠિતેન ચેતસા,

તિટ્ઠં નિસિન્નો ઉદ વા સયાનો;

એતં [એવં (ક.)] સતિં ભિક્ખુ અધિટ્ઠહાનો,

લભેથ પુબ્બાપરિયં વિસેસં;

લદ્ધાન પુબ્બાપરિયં વિસેસં,

અદસ્સનં મચ્ચુરાજસ્સ ગચ્છે’’તિ. દસમં;

સોણવગ્ગો [સોણથેરવગ્ગો (સ્યા. કં. ક.) મહાવગ્ગો (અટ્ઠકથાય સમેતિ)] પઞ્ચમો નિટ્ઠિતો.