૯. ઉપસેનસુત્તં

૩૯. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા રાજગહે વિહરતિ વેળુવને કલન્દકનિવાપે. અથ ખો આયસ્મતો ઉપસેનસ્સ વઙ્ગન્તપુત્તસ્સ રહોગતસ્સ પટિસલ્લીનસ્સ એવં ચેતસો પરિવિતક્કો ઉદપાદિ – ‘‘લાભા વત મે, સુલદ્ધં વત મે, સત્થા ચ મે ભગવા અરહં સમ્માસમ્બુદ્ધો; સ્વાક્ખાતે ચમ્હિ ધમ્મવિનયે અગારસ્મા અનગારિયં પબ્બજિતો; સબ્રહ્મચારિનો ચ મે સીલવન્તો કલ્યાણધમ્મા; સીલેસુ ચમ્હિ પરિપૂરકારી; સુસમાહિતો ચમ્હિ એકગ્ગચિત્તો; અરહા ચમ્હિ ખીણાસવો; મહિદ્ધિકો ચમ્હિ મહાનુભાવો. ભદ્દકં મે જીવિતં, ભદ્દકં મરણ’’ન્તિ.

અથ ખો ભગવા આયસ્મતો ઉપસેનસ્સ વઙ્ગન્તપુત્તસ્સ ચેતસા ચેતોપરિવિતક્કમઞ્ઞાય તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘યં જીવિતં ન તપતિ, મરણન્તે ન સોચતિ;

સ વે દિટ્ઠપદો ધીરો, સોકમજ્ઝે ન સોચતિ.

‘‘ઉચ્છિન્નભવતણ્હસ્સ, સન્તચિત્તસ્સ ભિક્ખુનો;

વિક્ખીણો જાતિસંસારો, નત્થિ તસ્સ પુનબ્ભવો’’તિ. નવમં;