૧. કમ્મવિપાકજસુત્તં

૨૧. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. તેન ખો પન સમયેન અઞ્ઞતરો ભિક્ખુ ભગવતો અવિદૂરે નિસિન્નો હોતિ પલ્લઙ્કં આભુજિત્વા ઉજું કાયં પણિધાય પુરાણકમ્મવિપાકજં દુક્ખં તિબ્બં ખરં કટુકં વેદનં અધિવાસેન્તો સતો સમ્પજાનો અવિહઞ્ઞમાનો.

અદ્દસા ખો ભગવા તં ભિક્ખું અવિદૂરે નિસિન્નં પલ્લઙ્કં આભુજિત્વા ઉજું કાયં પણિધાય પુરાણકમ્મવિપાકજં દુક્ખં તિબ્બં ખરં કટુકં વેદનં અધિવાસેન્તં સતં સમ્પજાનં અવિહઞ્ઞમાનં.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘સબ્બકમ્મજહસ્સ ભિક્ખુનો,

ધુનમાનસ્સ પુરે કતં રજં;

અમમસ્સ ઠિતસ્સ તાદિનો,

અત્થો નત્થિ જનં લપેતવે’’તિ. પઠમં;