૯. વિસાખાસુત્તં

૧૯. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ પુબ્બારામે મિગારમાતુપાસાદે. તેન ખો પન સમયેન વિસાખાય મિગારમાતુયા કોચિદેવ અત્થો રઞ્ઞે પસેનદિમ્હિ કોસલે પટિબદ્ધો [પટિબન્ધો (પી. ક.)] હોતિ. તં રાજા પસેનદિ કોસલો ન યથાધિપ્પાયં તીરેતિ.

અથ ખો વિસાખા મિગારમાતા દિવા દિવસ્સ [દિવાદિવસ્સેવ (સ્યા.), દિવાદિવસ્સેયેવ (પી.), દિવા દિવસ્સયેવ (ક.)] યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં નિસીદિ. એકમન્તં નિસિન્નં ખો વિસાખં મિગારમાતરં ભગવા એતદવોચ – ‘‘હન્દ કુતો નુ ત્વં, વિસાખે, આગચ્છસિ દિવા દિવસ્સા’’તિ? ‘‘ઇધ મે, ભન્તે, કોચિદેવ અત્થો રઞ્ઞે પસેનદિમ્હિ કોસલે પટિબદ્ધો; તં રાજા પસેનદિ કોસલો ન યથાધિપ્પાયં તીરેતી’’તિ.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘સબ્બં પરવસં દુક્ખં, સબ્બં ઇસ્સરિયં સુખં;

સાધારણે વિહઞ્ઞન્તિ, યોગા હિ દુરતિક્કમા’’તિ. નવમં;