૨. રાજસુત્તં

૧૨. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. તેન ખો પન સમયેન સમ્બહુલાનં ભિક્ખૂનં પચ્છાભત્તં પિણ્ડપાતપટિક્કન્તાનં ઉપટ્ઠાનસાલાયં સન્નિસિન્નાનં સન્નિપતિતાનં અયમન્તરાકથા ઉદપાદિ – ‘‘કો નુ ખો, આવુસો, ઇમેસં દ્વિન્નં રાજૂનં મહદ્ધનતરો વા મહાભોગતરો વા મહાકોસતરો વા મહાવિજિતતરો વા મહાવાહનતરો વા મહબ્બલતરો વા મહિદ્ધિકતરો વા મહાનુભાવતરો વા રાજા વા માગધો સેનિયો બિમ્બિસારો, રાજા વા પસેનદિ કોસલો’’તિ? અયઞ્ચરહિ તેસં ભિક્ખૂનં અન્તરાકથા હોતિ વિપ્પકતા.

અથ ખો ભગવા સાયન્હસમયં પટિસલ્લાના વુટ્ઠિતો યેનુપટ્ઠાનસાલા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા પઞ્ઞત્તે આસને નિસીદિ. નિસજ્જ ખો ભગવા ભિક્ખૂ આમન્તેસિ – ‘‘કાય નુત્થ, ભિક્ખવે, એતરહિ કથાય સન્નિસિન્ના સન્નિપતિતા, કા ચ પન વો અન્તરાકથા વિપ્પકતા’’તિ?

‘‘ઇધ, ભન્તે, અમ્હાકં પચ્છાભત્તં પિણ્ડપાતપટિક્કન્તાનં ઉપટ્ઠાનસાલાયં સન્નિસિન્નાનં સન્નિપતિતાનં અયમન્તરાકથા ઉદપાદિ – ‘કો નુ ખો, આવુસો, ઇમેસં દ્વિન્નં રાજૂનં મહદ્ધનતરો વા મહાભોગતરો વા મહાકોસતરો વા મહાવિજિતતરો વા મહાવાહનતરો વા મહબ્બલતરો વા મહિદ્ધિકતરો વા મહાનુભાવતરો વા રાજા વા માગધો સેનિયો બિમ્બિસારો, રાજા વા પસેનદિ કોસલો’તિ? અયં ખો નો, ભન્તે, અન્તરાકથા વિપ્પકતા, અથ ભગવા અનુપ્પત્તો’’તિ.

‘‘ન ખ્વેતં, ભિક્ખવે, તુમ્હાકં પતિરૂપં કુલપુત્તાનં સદ્ધા અગારસ્મા અનગારિયં પબ્બજિતાનં યં તુમ્હે એવરૂપિં કથં કથેય્યાથ. સન્નિપતિતાનં વો, ભિક્ખવે, દ્વયં કરણીયં – ધમ્મી વા કથા અરિયો વા તુણ્હીભાવો’’તિ.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘યઞ્ચ કામસુખં લોકે, યઞ્ચિદં દિવિયં સુખં;

તણ્હક્ખયસુખસ્સેતે, કલં નાગ્ઘન્તિ સોળસિ’’ન્તિ. દુતિયં;