૧૧. સુત્તપેતવત્થુ

૩૪૧. ‘‘અહં પુરે પબ્બજિતસ્સ ભિક્ખુનો, સુત્તં અદાસિં ઉપસઙ્કમ્મ યાચિતા;

તસ્સ વિપાકો વિપુલફલૂપલબ્ભતિ, બહુકા ચ મે ઉપ્પજ્જરે [બહૂ ચ મે ઉપપજ્જરે (સી.)] વત્થકોટિયો.

૩૪૨. ‘‘પુપ્ફાભિકિણ્ણં રમિતં [રમ્મમિદં (ક.)] વિમાનં, અનેકચિત્તં નરનારિસેવિતં;

સાહં ભુઞ્જામિ ચ પારુપામિ ચ, પહૂતવિત્તા ન ચ તાવ ખીયતિ.

૩૪૩. ‘‘તસ્સેવ કમ્મસ્સ વિપાકમન્વયા, સુખઞ્ચ સાતઞ્ચ ઇધૂપલબ્ભતિ;

સાહં ગન્ત્વા પુનદેવ માનુસં, કાહામિ પુઞ્ઞાનિ નયય્યપુત્ત મ’’ન્તિ.

૩૪૪. ‘‘સત્ત તુવં વસ્સસતા ઇધાગતા,

જિણ્ણા ચ વુડ્ઢા ચ તહિં ભવિસ્સસિ;

સબ્બેવ તે કાલકતા ચ ઞાતકા,

કિં તત્થ ગન્ત્વાન ઇતો કરિસ્સસી’’તિ.

૩૪૫. ‘‘સત્તેવ વસ્સાનિ ઇધાગતાય મે, દિબ્બઞ્ચ સુખઞ્ચ સમપ્પિતાય;

સાહં ગન્ત્વાન પુનદેવ માનુસં, કાહામિ પુઞ્ઞાનિ નયય્યપુત્ત મ’’ન્તિ.

૩૪૬. સો તં ગહેત્વાન પસય્હ બાહાયં, પચ્ચાનયિત્વાન થેરિં સુદુબ્બલં;

‘‘વજ્જેસિ અઞ્ઞમ્પિ જનં ઇધાગતં, ‘કરોથ પુઞ્ઞાનિ સુખૂપલબ્ભતિ’’.

૩૪૭. ‘‘દિટ્ઠા મયા અકતેન સાધુના, પેતા વિહઞ્ઞન્તિ તથેવ મનુસ્સા;

કમ્મઞ્ચ કત્વા સુખવેદનીયં, દેવા મનુસ્સા ચ સુખે ઠિતા પજા’’તિ.

સુત્તપેતવત્થુ એકાદસમં.