૩. આસવક્ખયસુત્તં

૧૦૨. વુત્તઞ્હેતં ભગવતા, વુત્તમરહતાતિ મે સુતં –

‘‘જાનતોહં, ભિક્ખવે, પસ્સતો આસવાનં ખયં વદામિ, નો અજાનતો નો અપસ્સતો. કિઞ્ચ, ભિક્ખવે, જાનતો, કિં પસ્સતો આસવાનં ખયો હોતિ? ઇદં દુક્ખન્તિ, ભિક્ખવે, જાનતો પસ્સતો આસવાનં ખયો હોતિ. અયં દુક્ખસમુદયોતિ, ભિક્ખવે, જાનતો પસ્સતો આસવાનં ખયો હોતિ. અયં દુક્ખનિરોધોતિ, ભિક્ખવે, જાનતો પસ્સતો આસવાનં ખયો હોતિ. અયં દુક્ખનિરોધગામિની પટિપદાતિ, ભિક્ખવે, જાનતો પસ્સતો આસવાનં ખયો હોતિ. એવં ખો, ભિક્ખવે, જાનતો એવં પસ્સતો આસવાનં ખયો હોતી’’તિ. એતમત્થં ભગવા અવોચ. તત્થેતં ઇતિ વુચ્ચતિ –

‘‘સેખસ્સ સિક્ખમાનસ્સ, ઉજુમગ્ગાનુસારિનો;

ખયસ્મિં પઠમં ઞાણં, તતો અઞ્ઞા અનન્તરા.

‘‘તતો અઞ્ઞા વિમુત્તસ્સ, વિમુત્તિઞાણમુત્તમં;

ઉપ્પજ્જતિ ખયે ઞાણં, ખીણા સંયોજના ઇતિ.

‘‘ન ત્વેવિદં કુસીતેન, બાલેનમવિજાનતા;

નિબ્બાનં અધિગન્તબ્બં, સબ્બગન્થપ્પમોચન’’ન્તિ.

અયમ્પિ અત્થો વુત્તો ભગવતા, ઇતિ મે સુતન્તિ. તતિયં.