૪. પઞ્ઞાપરિહીનસુત્તં

૪૧. વુત્તઞ્હેતં ભગવતા, વુત્તમરહતાતિ મે સુતં –

‘‘તે, ભિક્ખવે, સત્તા સુપરિહીના યે અરિયાય પઞ્ઞાય પરિહીના. તે દિટ્ઠેવ ધમ્મે દુક્ખં વિહરન્તિ સવિઘાતં સઉપાયાસં સપરિળાહં; કાયસ્સ ભેદા પરં મરણા દુગ્ગતિ પાટિકઙ્ખા. તે [તે ચ ખો (?)], ભિક્ખવે, સત્તા અપરિહીના યે અરિયાય પઞ્ઞાય અપરિહીના. તે દિટ્ઠેવ ધમ્મે સુખં વિહરન્તિ અવિઘાતં અનુપાયાસં અપરિળાહં; કાયસ્સ ભેદા પરં મરણા સુગતિ પાટિકઙ્ખા’’તિ. એતમત્થં ભગવા અવોચ. તત્થેતં ઇતિ વુચ્ચતિ –

‘‘પઞ્ઞાય પરિહાનેન, પસ્સ લોકં સદેવકં;

નિવિટ્ઠં નામરૂપસ્મિં, ઇદં સચ્ચન્તિ મઞ્ઞતિ.

‘‘પઞ્ઞા હિ સેટ્ઠા લોકસ્મિં, યાયં નિબ્બેધગામિની;

યાય સમ્મા પજાનાતિ, જાતિભવપરિક્ખયં.

‘‘તેસં દેવા મનુસ્સા ચ, સમ્બુદ્ધાનં સતીમતં;

પિહયન્તિ હાસપઞ્ઞાનં [હાસુપઞ્ઞાનં (સી. અટ્ઠ.)], સરીરન્તિમધારિન’’ન્તિ.

અયમ્પિ અત્થો વુત્તો ભગવતા, ઇતિ મે સુતન્તિ. ચતુત્થં.