૮. પઠમનકુહનસુત્તં

૩૫. વુત્તઞ્હેતં ભગવતા, વુત્તમરહતાતિ મે સુતં –

‘‘નયિદં, ભિક્ખવે, બ્રહ્મચરિયં વુસ્સતિ જનકુહનત્થં, ન જનલપનત્થં, ન લાભસક્કારસિલોકાનિસંસત્થં, ન ‘ઇતિ મં જનો જાનાતૂ’તિ. અથ ખો ઇદં, ભિક્ખવે, બ્રહ્મચરિયં વુસ્સતિ સંવરત્થઞ્ચેવ પહાનત્થઞ્ચા’’તિ. એતમત્થં ભગવા અવોચ. તત્થેતં ઇતિ વુચ્ચતિ –

‘‘સંવરત્થં પહાનત્થં, બ્રહ્મચરિયં અનીતિહં;

અદેસયિ સો ભગવા, નિબ્બાનોગધગામિનં.

‘‘એસ મગ્ગો મહત્તેહિ [મહન્તેહિ (સી. ક.), મહત્થેહિ (સ્યા.)], અનુયાતો મહેસિભિ [મહેસિનો (સી. ક.)];

યે યે તં પટિપજ્જન્તિ, યથા બુદ્ધેન દેસિતં;

દુક્ખસ્સન્તં કરિસ્સન્તિ, સત્થુસાસનકારિનો’’તિ.

અયમ્પિ અત્થો વુત્તો ભગવતા, ઇતિ મે સુતન્તિ. અટ્ઠમં.