૩. કુરુરાજચરિયા

૨૦. ‘‘પુનાપરં યદા હોમિ, ઇન્દપત્થે [ઇન્દપત્તે (સી. ક.)] પુરુત્તમે;

રાજા ધનઞ્ચયો નામ, કુસલે દસહુપાગતો.

૨૧. ‘‘કલિઙ્ગરટ્ઠવિસયા, બ્રાહ્મણા ઉપગઞ્છુ મં;

આયાચું મં હત્થિનાગં, ધઞ્ઞં મઙ્ગલસમ્મતં.

૨૨. ‘‘‘અવુટ્ઠિકો જનપદો, દુબ્ભિક્ખો છાતકો મહા;

દદાહિ પવરં નાગં, નીલં અઞ્જનસવ્હયં.

૨૩. ‘‘‘ન મે યાચકમનુપ્પત્તે, પટિક્ખેપો અનુચ્છવો;

મા મે ભિજ્જિ સમાદાનં, દસ્સામિ વિપુલં ગજં’.

૨૪. ‘‘નાગં ગહેત્વા સોણ્ડાય, ભિઙ્ગારે [ભિઙ્કારે (સી.)] રતનામયે;

જલં હત્થે આકિરિત્વા, બ્રાહ્મણાનં અદં ગજં.

૨૫. ‘‘તસ્સ નાગે પદિન્નમ્હિ, અમચ્ચા એતદબ્રવું;

‘કિં નુ તુય્હં વરં નાગં, યાચકાનં પદસ્સસિ.

૨૬. ‘‘‘ધઞ્ઞં મઙ્ગલસમ્પન્નં, સઙ્ગામવિજયુત્તમં;

તસ્મિં નાગે પદિન્નમ્હિ, કિં તે રજ્જં કરિસ્સતિ.

૨૭. ‘‘‘રજ્જમ્પિ મે દદે સબ્બં, સરીરં દજ્જમત્તનો;

સબ્બઞ્ઞુતં પિયં મય્હં, તસ્મા નાગં અદાસહ’’’ન્તિ.

કુરુરાજચરિયં તતિયં.