૩. મઘદેવસુત્તવણ્ણના
૩૦૮. એવં મે સુતન્તિ મઘદેવસુત્તં. તત્થ મઘદેવઅમ્બવનેતિ પુબ્બે મઘદેવો નામ રાજા તં અમ્બવનં રોપેસિ. તેસુ રુક્ખેસુ પલુજ્જમાનેસુ અપરભાગે અઞ્ઞેપિ રાજાનો રોપેસુંયેવ. તં પન પઠમવોહારવસેન મઘદેવમ્બવનન્તેવ સઙ્ખં ગતં. સિતં પાત્વાકાસીતિ સાયન્હસમયે વિહારચારિકં ચરમાનો રમણીયં ભૂમિભાગં દિસ્વા – ‘‘વસિતપુબ્બં નુ ખો મે ઇમસ્મિં ઓકાસે’’તિ આવજ્જન્તો – ‘‘પુબ્બે અહં મઘદેવો નામ રાજા હુત્વા ઇમં અમ્બવનં રોપેસિં, એત્થેવ પબ્બજિત્વા ચત્તારો બ્રહ્મવિહારે ભાવેત્વા બ્રહ્મલોકે નિબ્બત્તિં. તં ખો પનેતં કારણં ભિક્ખુસઙ્ઘસ્સ અપાકટં, પાકટં કરિસ્સામી’’તિ અગ્ગગ્ગદન્તે દસ્સેન્તો સિતં પાતુ અકાસિ.
ધમ્મો અસ્સ અત્થીતિ ધમ્મિકો. ધમ્મેન રાજા જાતોતિ ધમ્મરાજા. ધમ્મે ઠિતોતિ દસકુસલકમ્મપથધમ્મે ઠિતો. ધમ્મં ચરતીતિ સમં ચરતિ. તત્ર બ્રાહ્મણગહપતિકેસૂતિ યોપિ સો પુબ્બરાજૂહિ બ્રાહ્મણાનં દિન્નપરિહારો, તં અહાપેત્વા પકતિનિયામેનેવ અદાસિ, તથા ગહપતિકાનં. તં સન્ધાયેતં વુત્તં. પક્ખસ્સાતિ ઇમિના પાટિહારિકપક્ખોપિ સઙ્ગહિતો. અટ્ઠમીઉપોસથસ્સ હિ પચ્ચુગ્ગમનાનુગ્ગમનવસેન સત્તમિયઞ્ચ નવમિયઞ્ચ, ચાતુદ્દસપન્નરસાનં પચ્ચુગ્ગમનાનુગ્ગમનવસેન તેરસિયઞ્ચ પાટિપદે ચાતિ ઇમે દિવસા પાટિહારિકપક્ખાતિ વેદિતબ્બા. તેસુપિ ઉપોસથં ઉપવસિ.
૩૦૯. દેવદૂતાતિ દેવોતિ મચ્ચુ, તસ્સ દૂતાતિ દેવદૂતા. સિરસ્મિઞ્હિ પલિતેસુ પાતુભૂતેસુ મચ્ચુરાજસ્સ સન્તિકે ઠિતો વિય હોતિ, તસ્મા પલિતાનિ મચ્ચુદેવસ્સ દૂતાતિ વુચ્ચન્તિ. દેવા વિય દૂતાતિપિ દેવદૂતા. યથા હિ અલઙ્કતપટિયત્તાય દેવતાય આકાસે ઠત્વા ‘‘અસુકદિવસે મરિસ્સતી’’તિ વુત્તે તં તથેવ હોતિ, એવં સિરસ્મિં પલિતેસુ પાતુભૂતેસુ દેવતાબ્યાકરણસદિસમેવ હોતિ. તસ્મા પલિતાનિ દેવસદિસા દૂતાતિ વુચ્ચન્તિ. વિસુદ્ધિદેવાનં દૂતાતિપિ દેવદૂતા. સબ્બબોધિસત્તા હિ જિણ્ણબ્યાધિતમતપબ્બજિતે દિસ્વાવ સંવેગમાપજ્જિત્વા નિક્ખમ્મ પબ્બજન્તિ. યથાહ –
‘‘જિણ્ણઞ્ચ દિસ્વા દુખિતઞ્ચ બ્યાધિતં,
મતઞ્ચ દિસ્વા ગતમાયુસઙ્ખયં;
કાસાયવત્થં પબ્બજિતઞ્ચ દિસ્વા,
તસ્મા અહં પબ્બજિતોમ્હિ રાજા’’તિ.
ઇમિના પરિયાયેન પલિતાનિ વિસુદ્ધિદેવાનં દૂતત્તા દેવદૂતાતિ વુચ્ચન્તિ.
કપ્પકસ્સ ગામવરં દત્વાતિ સતસહસ્સુટ્ઠાનકં જેટ્ઠકગામં દત્વા. કસ્મા અદાસિ? સંવિગ્ગમાનસત્તા. તસ્સ હિ અઞ્જલિસ્મિં ઠપિતાનિ પલિતાનિ દિસ્વાવ સંવેગો ઉપ્પજ્જતિ. અઞ્ઞાનિ ચતુરાસીતિવસ્સસહસ્સાનિ આયુ અત્થિ, એવં સન્તેપિ મચ્ચુરાજસ્સ સન્તિકે ઠિતં વિય અત્તાનં મઞ્ઞમાનો સંવિગ્ગો પબ્બજ્જં રોચેતિ. તેન વુત્તં –
‘‘સિરે દિસ્વાન પલિતં, મઘદેવો દિસમ્પતિ;
સંવેગં અલભી ધીરો, પબ્બજ્જં સમરોચયી’’તિ.
અપરમ્પિ વુત્તં –
‘‘ઉત્તમઙ્ગરુહા મય્હં, ઇમે જાતા વયોહરા;
પાતુભૂતા દેવદૂતા, પબ્બજ્જાસમયો મમા’’તિ.
પુરિસયુગેતિ વંસસમ્ભવે પુરિસે. કેસમસ્સું ઓહારેત્વાતિ તાપસપબ્બજ્જં પબ્બજન્તાપિ હિ પઠમં કેસમસ્સું ઓહારેત્વા પબ્બજન્તિ, તતો પટ્ઠાય વડ્ઢિતે કેસે બન્ધિત્વા જટાકલાપધરા હુત્વા વિચરન્તિ. બોધિસત્તોપિ તાપસપબ્બજ્જં પબ્બજિ. પબ્બજિતો પન અનેસનં અનનુયુઞ્જિત્વા રાજગેહતો આહટભિક્ખાય યાપેન્તો બ્રહ્મવિહારં ભાવેસિ. તસ્મા સો મેત્તાસહગતેનાતિઆદિ વુત્તં.
કુમારકીળિતં કીળીતિ અઙ્કેન અઙ્કં પરિહરિયમાનો કીળિ. માલાકલાપં વિય હિ નં ઉક્ખિપિત્વાવ વિચરિંસુ. રઞ્ઞો મઘદેવસ્સ પુત્તો…પે… પબ્બજીતિ ઇમસ્સ પબ્બજિતદિવસે પઞ્ચ મઙ્ગલાનિ અહેસું. મઘદેવરઞ્ઞો મતકભત્તં, તસ્સ રઞ્ઞો પબ્બજિતમઙ્ગલં, તસ્સ પુત્તસ્સ છત્તુસ્સાપનમઙ્ગલં, તસ્સ પુત્તસ્સ ઉપરજ્જમઙ્ગલં, તસ્સ પુત્તસ્સ નામકરણમઙ્ગલન્તિ એકસ્મિંયેવ સમયે પઞ્ચ મઙ્ગલાનિ અહેસું, સકલજમ્બુદીપતલે ઉન્નઙ્ગલમહોસિ.
૩૧૧. પુત્તપપુત્તકાતિ પુત્તા ચ પુત્તપુત્તા ચાતિ એવં પવત્તા તસ્સ પરમ્પરા. પચ્છિમકો અહોસીતિ પબ્બજ્જાપચ્છિમકો અહોસિ. બોધિસત્તો કિર બ્રહ્મલોકે નિબ્બત્તો – ‘‘પવત્તતિ નુ ખો તં મયા મનુસ્સલોકે નિહતં કલ્યાણવત્ત’’ન્તિ આવજ્જન્તો અદ્દસ – ‘‘એત્તકં અદ્ધાનં પવત્તતિ, ઇદાનિ ન પવત્તિસ્સતી’’તિ. ન ખો પનાહં મય્હં પવેણિયા ઉચ્છિજ્જિતું દસ્સામીતિ અત્તનો વંસે જાતરઞ્ઞોયેવ અગ્ગમહેસિયા કુચ્છિસ્મિં પટિસન્ધિં ગહેત્વા અત્તનો વંસસ્સ નેમિં ઘટેન્તો વિય નિબ્બત્તો, તેનેવસ્સ નિમીતિ નામં અહોસિ. ઇતિ સો પબ્બજિતરાજૂનં સબ્બપચ્છિમકો હુત્વા પબ્બજિતોતિ પબ્બજ્જાપચ્છિમકો અહોસિ. ગુણેહિ પન અતિરેકતરો. તસ્સ હિ સબ્બરાજૂહિ અતિરેકતરા દ્વે ગુણા અહેસું. ચતૂસુ દ્વારેસુ સતસહસ્સં સતસહસ્સં વિસ્સજ્જેત્વા દેવસિકં દાનં અદાસિ, અનુપોસથિકસ્સ ચ દસ્સનં નિવારેસિ. અનુપોસથિકેસુ હિ રાજાનં પસ્સિસ્સામાતિ ગતેસુ દોવારિકો પુચ્છતિ ‘‘તુમ્હે ઉપોસથિકા નો વા’’તિ. યે અનુપોસથિકા હોન્તિ, તે નિવારેતિ ‘‘અનુપોસથિકાનં રાજા દસ્સનં ન દેતી’’તિ. ‘‘મયં જનપદવાસિનો કાલે ભોજનં કુહિં લભિસ્સામા’’તિપિ તત્થ વચનોકાસો નત્થિ. ચતૂસુ હિ દ્વારેસુ રાજઙ્ગણે ચ અનેકાનિ ભત્તચાટિસહસ્સાનિ પટિયત્તાનેવ હોન્તિ. તસ્મા મહાજનો ઇચ્છિતિચ્છિતટ્ઠાને મસ્સું કારેત્વા ન્હાયિત્વા વત્થાનિ પરિવત્તેત્વા યથારુચિતં ભોજનં ભુઞ્જિત્વા ઉપોસથઙ્ગાનિ અધિટ્ઠાય રઞ્ઞો ગેહદ્વારં ગચ્છતિ. દોવારિકેન ‘‘ઉપોસથિકા તુમ્હે’’તિ પુચ્છિતપુચ્છિતા ‘‘આમ આમા’’તિ વદન્તિ. તેન હિ આગચ્છથાતિ પવેસેત્વા રઞ્ઞો દસ્સેતિ. ઇતિ ઇમેહિ દ્વીહિ ગુણેહિ અતિરેકતરો અહોસિ.
૩૧૨. દેવાનં તાવતિંસાનન્તિ તાવતિંસભવને નિબ્બત્તદેવાનં. તે કિર દેવા વિદેહરટ્ઠે મિથિલનગરવાસિનો રઞ્ઞો ઓવાદે ઠત્વા પઞ્ચ સીલાનિ રક્ખિત્વા ઉપોસથકમ્મં કત્વા તત્થ નિબ્બત્તા રઞ્ઞો ગુણકથં કથેન્તિ. તે સન્ધાય વુત્તં ‘‘દેવાનં તાવતિંસાન’’ન્તિ.
નિસિન્નો હોતીતિ પાસાદવરસ્સ ઉપરિગતો દાનઞ્ચ સીલઞ્ચ ઉપપરિક્ખમાનો નિસિન્નો હોતિ. એવં કિરસ્સ અહોસિ – ‘‘દાનં નુ ખો મહન્તં ઉદાહુ સીલં, યદિ દાનં મહન્તં, અજ્ઝોત્થરિત્વા દાનમેવ દસ્સામિ. અથ સીલં, સીલમેવ પૂરિસ્સામી’’તિ. તસ્સ ‘‘ઇદં મહન્તં ઇદં મહન્ત’’ન્તિ નિચ્છિતું અસક્કોન્તસ્સેવ સક્કો ગન્ત્વા પુરતો પાતુરહોસિ. તેન વુત્તં અથ ખો, આનન્દ,…પે… સમ્મુખે પાતુરહોસીતિ. એવં કિરસ્સ અહોસિ – ‘‘રઞ્ઞો કઙ્ખા ઉપ્પન્ના, તસ્સ કઙ્ખચ્છેદનત્થં પઞ્હઞ્ચ કથેસ્સામિ, ઇધાગમનત્થાય પટિઞ્ઞઞ્ચ ગણ્હિસ્સામી’’તિ. તસ્મા ગન્ત્વા સમ્મુખે પાતુરહોસિ. રાજા અદિટ્ઠપુબ્બં રૂપં દિસ્વા ભીતો અહોસિ લોમહટ્ઠજાતો. અથ નં સક્કો – ‘‘મા ભાયિ, મહારાજ, વિસ્સત્થો પઞ્હં પુચ્છ, કઙ્ખં તે પટિવિનોદેસ્સામી’’તિ આહ.
રાજા –
‘‘પુચ્છામિ તં મહારાજ, સબ્બભૂતાનમિસ્સર;
દાનં વા બ્રહ્મચરિયં વા, કતમં સુ મહપ્ફલ’’ન્તિ. –
પઞ્હં પુચ્છિ. સક્કો – ‘‘દાનં નામ કિં, સીલમેવ ગુણવિસિટ્ઠતાય મહન્તં. અહઞ્હિ પુબ્બે, મહારાજ, દસવસ્સસહસ્સાનિ દસન્નં જટિલસહસ્સાનં દાનં દત્વા પેત્તિવિસયતો ન મુત્તો, સીલવન્તા પન મય્હં દાનં ભુઞ્જિત્વા બ્રહ્મલોકે નિબ્બત્તા’’તિ વત્વા ઇમા ગાથા અવોચ –
‘‘હીનેન બ્રહ્મચરિયેન, ખત્તિયે ઉપપજ્જતિ;
મજ્ઝિમેન ચ દેવત્તં, ઉત્તમેન વિસુજ્ઝતિ.
ન હેતે સુલભા કાયા, યાચયોગેન કેનચિ;
યે કાયે ઉપપજ્જન્તિ, અનાગારા તપસ્સિનો’’તિ. (જા. ૨.૨૨.૪૨૯-૪૩૦);
એવં રઞ્ઞો કઙ્ખં વિનોદેત્વા દેવલોકગમનાય પટિઞ્ઞાગહણત્થં લાભા તે મહારાજાતિઆદિમાહ. તત્થ અવિકમ્પમાનોતિ અભાયમાનો. અધિવાસેસીતિ અહં મહાજનં કુસલં સમાદપેમિ, પુઞ્ઞવન્તાનં પન વસનટ્ઠાનં દિસ્વા આગતેન મનુસ્સપથે સુખં કથેતું હોતીતિ અધિવાસેસિ.
૩૧૩. એવં ભદ્દન્તવાતિ એવં હોતુ ભદ્દકં તવ વચનન્તિ વત્વા. યોજેત્વાતિ એકસ્મિંયેવ યુગે સહસ્સઅસ્સાજાનીયે યોજેત્વા. તેસં પન પાટિયેક્કં યોજનકિચ્ચં નત્થિ, મનં આગમ્મ યુત્તાયેવ હોન્તિ. સો પન દિબ્બરથો દિયડ્ઢયોજનસતિકો હોતિ, નદ્ધિતો પટ્ઠાય રથસીસં પઞ્ઞાસયોજનાનિ, અક્ખબન્ધો પણ્ણાસયોજનાનિ, અક્ખબન્ધતો પટ્ઠાય પચ્છાભાગો પણ્ણાસયોજનાનિ, સબ્બો સત્તવણ્ણરતનમયો. દેવલોકો નામ ઉદ્ધં, મનુસ્સલોકો અધો, તસ્મા હેટ્ઠામુખં રથં પેસેસીતિ ન સલ્લક્ખેતબ્બં. યથા પન પકતિમગ્ગં પેસેતિ, એવમેવ મનુસ્સાનં સાયમાસભત્તે નિટ્ઠિતે ચન્દેન સદ્ધિં યુગનદ્ધં કત્વા પેસેસિ, યમકચન્દા ઉટ્ઠિતા વિય અહેસું. મહાજનો દિસ્વા ‘‘યમકચન્દા ઉગ્ગતા’’તિ આહ. આગચ્છન્તે આગચ્છન્તે ન યમકચન્દા, એકં વિમાનં, ન વિમાનં, એકો રથોતિ. રથોપિ આગચ્છન્તો આગચ્છન્તો પકતિરથપ્પમાણોવ, અસ્સાપિ પકતિઅસ્સપ્પમાણાવ અહેસું. એવં રથં આહરિત્વા રઞ્ઞો પાસાદં પદક્ખિણં કત્વા પાચીનસીહપઞ્જરટ્ઠાને રથં નિવત્તેત્વા આગતમગ્ગાભિમુખં કત્વા સીહપઞ્જરે ઠત્વાવ આરોહનસજ્જં ઠપેસિ.
અભિરુહ મહારાજાતિ રાજા – ‘‘દિબ્બયાનં મે લદ્ધ’’ન્તિ ન તાવદેવ અભિરુહિ, નાગરાનં પન ઓવાદં અદાસિ ‘‘પસ્સથ તાતા, યં મે સક્કેન દેવરઞ્ઞા દિબ્બરથો પેસિતો, સો ચ ખો ન જાતિગોત્તં વા કુલપ્પદેસં વા પટિચ્ચ પેસિતો, મય્હં પન સીલાચારગુણે પસીદિત્વા પેસિતો. સચે તુમ્હેપિ સીલં રક્ખિસ્સથ, તુમ્હાકમ્પિ પેસેસ્સતિ, એવં રક્ખિતું યુત્તં નામેતં સીલં. નાહં દેવલોકં ગન્ત્વા ચિરાયિસ્સામિ, અપ્પમત્તા હોથા’’તિ મહાજનં ઓવદિત્વા પઞ્ચસુ સીલેસુ પતિટ્ઠાપેત્વા રથં અભિરુહિ. તતો માતલિ સઙ્ગાહકો ‘‘અહમ્પિ મહારાજસ્સ મમાનુચ્છવિકં કરિસ્સામી’’તિ આકાસમ્હિ દ્વે મગ્ગે દસ્સેત્વા અપિચ મહારાજાતિઆદિમાહ.
તત્થ કતમેનાતિ, મહારાજ, ઇમેસુ મગ્ગેસુ એકો નિરયં ગચ્છતિ, એકો દેવલોકં, તેસુ તં કતમેન નેમિ. યેનાતિ યેન મગ્ગેન ગન્ત્વા યત્થ પાપકમ્મન્તા પાપકાનં કમ્માનં વિપાકં પટિસંવેદિયન્તિ, તં ઠાનં સક્કા હોતિ પસ્સિતુન્તિ અત્થો. દુતિયપદેપિ એસેવ નયો. જાતકેપિ –
‘‘કેન તં નેમિ મગ્ગેન, રાજસેટ્ઠ દિસમ્પતિ;
યેન વા પાપકમ્મન્તા, પુઞ્ઞકમ્મા ચ યે નરા’’તિ. (જા. ૨.૨૨.૪૫૦) –
ગાથાય અયમેવત્થો. તેનેવાહ –
‘‘નિરયે તાવ પસ્સામિ, આવાસે પાપકમ્મિનં;
ઠાનાનિ લુદ્દકમ્માનં, દુસ્સીલાનઞ્ચ યા ગતી’’તિ. (જા. ૨.૨૨.૪૫૧);
ઉભયેનેવ મં માતલિ નેહીતિ માતલિ દ્વીહિ મગ્ગેહિ મં નેહિ, અહં નિરયં પસ્સિતુકામો દેવલોકમ્પીતિ. પઠમં કતમેન નેમીતિ. પઠમં નિરયમગ્ગેન નેહીતિ. તતો માતલિ અત્તનો આનુભાવેન રાજાનં પઞ્ચદસ મહાનિરયે દસ્સેસિ. વિત્થારકથા પનેત્થ –
‘‘દસ્સેસિ માતલિ રઞ્ઞો, દુગ્ગં વેતરણિં નદિં;
કુથિતં ખારસંયુત્તં, તત્તં અગ્ગિસિખૂપમ’’ન્તિ. (જા. ૨.૨૨.૪૫૨) –
જાતકે વુત્તનયેન વેદિતબ્બા. નિરયં દસ્સેત્વા રથં નિવત્તેત્વા દેવલોકાભિમુખં ગન્ત્વા બીરણીદેવધીતાય સોણદિન્નદેવપુત્તસ્સ ગણદેવપુત્તાનઞ્ચ વિમાનાનિ દસ્સેન્તો દેવલોકં નેસિ. તત્રાપિ વિત્થારકથા –
‘‘યદિ તે સુતા બીરણી જીવલોકે,
આમાયદાસી અહુ બ્રાહ્મણસ્સ;
સા પત્તકાલે અતિથિં વિદિત્વા,
માતાવ પુત્તં સકિમાભિનન્દી;
સંયમા સંવિભાગા ચ,
સા વિમાનસ્મિ મોદતી’’તિ. (જા. ૨.૨૨.૫૦૭) –
જાતકે વુત્તનયેનેવ વેદિતબ્બા.
એવં ગચ્છતો પન તસ્સ રથનેમિ વટ્ટિયા ચિત્તકૂટદ્વારકોટ્ઠકસ્સ ઉમ્મારે પહતમત્તેવ દેવનગરે કોલાહલં અહોસિ. સક્કં દેવરાજાનં એકકંયેવ ઓહાય દેવસઙ્ઘો મહાસત્તં પચ્ચુગ્ગમનમકાસિ, તં દેવતાનં આદરં દિસ્વા સક્કો ચિત્તં સન્ધારેતું અસક્કોન્તો – ‘‘અભિરમ, મહારાજ, દેવેસુ દેવાનુભાવેના’’તિ આહ. એવં કિરસ્સ અહોસિ – ‘‘અયં રાજા અજ્જ આગન્ત્વા એકદિવસેનેવ દેવગણં અત્તનો અભિમુખમકાસિ. સચે એકં દ્વે દિવસે વસિસ્સતિ, ન મં દેવા ઓલોકેસ્સન્તી’’તિ. સો ઉસૂયમાનો, ‘‘મહારાજ, તુય્હં ઇમસ્મિં દેવલોકે વસિતું પુઞ્ઞં નત્થિ, અઞ્ઞેસં પુઞ્ઞેન વસાહી’’તિ ઇમિના અધિપ્પાયેન એવમાહ. બોધિસત્તો – ‘‘નાસક્ખિ જરસક્કો મનં સન્ધારેતું, પરં નિસ્સાય લદ્ધં ખો પન યાચિત્વા લદ્ધભણ્ડકં વિય હોતી’’તિ પટિક્ખિપન્તો અલં મારિસાતિઆદિમાહ. જાતકેપિ વુત્તં –
‘‘યથા યાચિતકં યાનં, યથા યાચિતકં ધનં;
એવંસમ્પદમેવે તં, યં પરતો દાનપચ્ચયા;
ન ચાહમેતમિચ્છામિ, યં પરતો દાનપચ્ચયા’’તિ. (જા. ૨.૨૨.૫૮૫-૫૮૬) –
સબ્બં વત્તબ્બં. બોધિસત્તો પન મનુસ્સત્તભાવેન કતિવારે દેવલોકં ગતોતિ. ચત્તારો – મન્ધાતુરાજકાલે સાધિનરાજકાલે ગુત્તિલવીણાવાદકકાલે નિમિમહારાજકાલેતિ. સો મન્ધાતુકાલે દેવલોકે અસઙ્ખ્યેય્યં કાલં વસિ, તસ્મિઞ્હિ વસમાનેયેવ છત્તિંસ સક્કા ચવિંસુ. સાધિનરાજકાલે સત્તાહં વસિ, મનુસ્સગણનાય સત્ત વસ્સસતાનિ હોન્તિ. ગુત્તિલવીણાવાદકકાલે ચ નિમિરાજકાલે ચ મુહુત્તમત્તં વસિ, મનુસ્સગણનાય સત્ત દિવસાનિ હોન્તિ.
૩૧૪. તત્થેવ મિથિલં પટિનેસીતિ પટિનેત્વા પકતિસિરિગબ્ભેયેવ પતિટ્ઠાપેસિ.
૩૧૫. કળારજનકોતિ તસ્સ નામં. કળારદન્તતાય પન કળારજનકોતિ વુત્તો. ન સો અગારસ્મા અનગારિયં પબ્બજીતિ એત્તકમત્તમેવ ન અકાસિ, સેસં સબ્બં પાકતિકમેવ અહોસિ.
૩૧૬. સમુચ્છેદો હોતીતિ એત્થ કલ્યાણવત્તં કો સમુચ્છિન્દતિ, કેન સમુચ્છિન્નં, કો પવત્તેતિ, કેન પવત્તિતં નામ હોતીતિ અયં વિભાગો વેદિતબ્બો. તત્થ સીલવા ભિક્ખુ ‘‘ન સક્કા મયા અરહત્તં લદ્ધુ’’ન્તિ વીરિયં અકરોન્તો સમુચ્છિન્દતિ. દુસ્સીલેન સમુચ્છિન્નં નામ હોતિ. સત્ત સેખા પવત્તેન્તિ. ખીણાસવેન પવત્તિતં નામ હોતિ. સેસં સબ્બત્થ ઉત્તાનમેવાતિ.
પપઞ્ચસૂદનિયા મજ્ઝિમનિકાયટ્ઠકથાય
મઘદેવસુત્તવણ્ણના નિટ્ઠિતા.