૧૪. પુબ્બપરચ્છક્કાન+મેકાનેકેસુ તુમ્હા+મ્હ+સેસેસુ દ્વે દ્વે મજ્ઝિમુ+ત્તમ+પઠમા

એકાનેકેસુ તુમ્હઅમ્હસદ્દવચનીયેસુ તદઞ્ઞસદ્દવચનીયેસુ ચ કારકેસુ પુબ્બચ્છક્કાનં પરચ્છક્કાનઞ્ચ મજ્ઝિમુ+ત્તમ+પઠમા દ્વે દ્વે હોન્તિ યથાક્કમં. તત્થતિ અન્તીતિ પઠમપુરિસો, આદો નિદ્દિટ્ઠત્તા. સિ થ ઇતિ મજ્ઝિમપુરિસો, મજ્ઝે નિદ્દિટ્ઠત્તા. મિ મ ઇતિ ઉત્તમપુરિસો. ઉત્તમસદ્દો+યં સભાવતો તિપભુતીન+મન્ત+માહ. પરચ્છક્કેપિ તે અન્તેતિઆદિના એવં યોજેતબ્બં. એવં સેસેસુ ભવિસ્સતિઆદીસુ સત્તસુ પચ્ચયવિધાનસુત્તેસુપિ યોજેતબ્બં.

ઇદાનિ ભૂવાદીન+મટ્ઠગણાનં ભૂવાદિગણેસુ ભૂ=સત્તાય+મિતિ પઠમધાતુતો પરા ત્યાદયો યોજીયન્તે. તત્થ ‘‘એકમ્હિ વત્તબ્બે એકવચનં’’તિ ત્યાદીસુ પરભૂતેસુ કત્તુ+કમ્મ+ભાવેસુયેવ ક્યવિકરણલવિકરણા હોન્તીતિ ‘‘ક્યો ભાવકમ્મેસ્વ+પરોક્ખેસુ માન+ન્ત+ત્યાદીસુ’’ ‘‘કત્તરિ લો’’ ઇચ્ચાદિના તેસં વિકરણાનં વિધાના ત્યાદયો કત્તુ+કમ્મ+ભાવેસ્વેવ વિઞ્ઞાયન્તીતિ કત્તરિ તિમ્હિલો. કે તે વિકરણા –

પુબ્બાપરભાગટ્ઠાના, ભિન્નધાતુવિભત્તિયો;

નિસ્સાય પચ્ચયા હોન્તિ, એતે વિકરણા સિયું.