૫. મલસુત્તં

૧૫. ‘‘અટ્ઠિમાનિ, ભિક્ખવે, મલાનિ. કતમાનિ અટ્ઠ? અસજ્ઝાયમલા, ભિક્ખવે, મન્તા; અનુટ્ઠાનમલા, ભિક્ખવે, ઘરા; મલં, ભિક્ખવે, વણ્ણસ્સ કોસજ્જં; પમાદો, ભિક્ખવે, રક્ખતો મલં; મલં, ભિક્ખવે, ઇત્થિયા દુચ્ચરિતં; મચ્છેરં, ભિક્ખવે, દદતો મલં; મલા, ભિક્ખવે, પાપકા અકુસલા ધમ્મા અસ્મિં લોકે પરમ્હિ ચ; તતો [તતો ચ (સ્યા. પી.)], ભિક્ખવે, મલા મલતરં અવિજ્જા પરમં મલં. ઇમાનિ ખો, ભિક્ખવે, અટ્ઠ મલાની’’તિ.

‘‘અસજ્ઝાયમલા મન્તા, અનુટ્ઠાનમલા ઘરા;

મલં વણ્ણસ્સ કોસજ્જં, પમાદો રક્ખતો મલં.

‘‘મલિત્થિયા દુચ્ચરિતં, મચ્છેરં દદતો મલં;

મલા વે પાપકા ધમ્મા, અસ્મિં લોકે પરમ્હિ ચ;

તતો મલા મલતરં, અવિજ્જા પરમં મલ’’ન્તિ. પઞ્ચમં;