५. कथिनसमुट्ठानं

२६२. उब्भतं कथिनं तीणि, पठमं पत्तभेसज्जं;

अच्चेकं चापि सासङ्कं, पक्कमन्तेन वा दुवे.

उपस्सयं परम्परा, अनतिरित्तं निमन्तना;

विकप्पं रञ्ञो विकाले, वोसासारञ्ञकेन च.

उस्सयासन्निचयञ्च, पुरे पच्छा विकाले च;

पञ्चाहिका सङ्कमनी, द्वेपि आवसथेन च.

पसाखे आसने चेव, तिंस एकूनका इमे;

कायवाचा न च चित्ता [न चित्ततो (स्या.)], तीहि द्वारेहि जायरे.

द्विसमुट्ठानिका सब्बे, कथिनेन सहासमा.

कथिनसमुट्ठानं निट्ठितं.