६. सुत्तविञ्ञत्तिसिक्खापदं

६३६. तेन समयेन बुद्धो भगवा राजगहे विहरति वेळुवने कलन्दकनिवापे. तेन खो पन समयेन छब्बग्गिया भिक्खू चीवरकारसमये बहुं सुत्तं विञ्ञापेसुं. कतेपि चीवरे बहुं सुत्तं अवसिट्ठं होति. अथ खो छब्बग्गियानं भिक्खूनं एतदहोसि – ‘‘हन्द मयं, आवुसो, अञ्ञम्पि सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि चीवरं वायापेमा’’ति. अथ खो छब्बग्गिया भिक्खू अञ्ञम्पि सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि चीवरं वायापेसुं. वीतेपि चीवरे बहुं सुत्तं अवसिट्ठं होति. दुतियम्पि खो छब्बग्गिया भिक्खू अञ्ञम्पि सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि चीवरं वायापेसुं. वीतेपि चीवरे बहुं सुत्तं अवसिट्ठं होति. ततियम्पि खो छब्बग्गिया भिक्खू अञ्ञम्पि सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि चीवरं वायापेसुं. मनुस्सा उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम समणा सक्यपुत्तिया सामं सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि चीवरं वायापेस्सन्ती’’ति!

अस्सोसुं खो भिक्खू तेसं मनुस्सानं उज्झायन्तानं खिय्यन्तानं विपाचेन्तानं. ये ते भिक्खू अप्पिच्छा… ते उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम छब्बग्गिया भिक्खू सामं सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि चीवरं वायापेस्सन्ती’’ति! अथ खो ते भिक्खू छब्बग्गिये भिक्खू अनेकपरियायेन विगरहित्वा भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं…पे… ‘‘सच्चं किर तुम्हे, भिक्खवे, सामं सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि चीवरं वायापेथा’’ति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम तुम्हे, मोघपुरिसा, सामं सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि चीवरं वायापेस्सथ! नेतं, मोघपुरिसा, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, इमं सिक्खापदं उद्दिसेय्याथ –

६३७. ‘‘यो पन भिक्खु सामं सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि चीवरं वायापेय्य, निस्सग्गियं पाचित्तिय’’न्ति.

६३८. यो पनाति यो यादिसो…पे… भिक्खूति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेतो भिक्खूति.

सामन्ति सयं विञ्ञापेत्वा.

सुत्तं नाम छ सुत्तानि – खोमं कप्पासिकं कोसेय्यं कम्बलं साणं भङ्गं.

तन्तवायेहीति पेसकारेहि वायापेति, पयोगे पयोगे दुक्कटं [वायापेति, पयोगे दुक्कटं (स्या.)]. पटिलाभेन निस्सग्गियं होति. निस्सज्जितब्बं सङ्घस्स वा गणस्स वा पुग्गलस्स वा. एवञ्च पन, भिक्खवे, निस्सज्जितब्बं…पे… इदं मे, भन्ते, चीवरं सामं सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि वायापितं निस्सग्गियं. इमाहं सङ्घस्स निस्सज्जामीति…पे… ददेय्याति…पे… ददेय्युन्ति…पे… आयस्मतो दम्मीति.

६३९. वायापिते वायापितसञ्ञी, निस्सग्गियं पाचित्तियं. वायापिते वेमतिको, निस्सग्गियं पाचित्तियं. वायापिते अवायापितसञ्ञी, निस्सग्गियं पाचित्तियं.

अवायापिते वायापितसञ्ञी, आपत्ति दुक्कटस्स. अवायापिते वेमतिको, आपत्ति दुक्कटस्स. अवायापिते अवायापितसञ्ञी, अनापत्ति.

६४०. अनापत्ति – चीवरं सिब्बेतुं, आयोगे, कायबन्धने, अंसबन्धके [अंसवट्टके (सी.)], पत्तत्थविकाय, परिस्सावने, ञातकानं, पवारितानं, अञ्ञस्सत्थाय, अत्तनो धनेन, उम्मत्तकस्स, आदिकम्मिकस्साति.

सुत्तविञ्ञत्तिसिक्खापदं निट्ठितं छट्ठं.