६. कुटिकारसिक्खापदं

३४२. तेन समयेन बुद्धो भगवा राजगहे विहरति वेळुवने कलन्दकनिवापे. तेन खो पन समयेन आळवका भिक्खू सञ्ञाचिकायो कुटियो कारापेन्ति अस्सामिकायो अत्तुद्देसिकायो अप्पमाणिकायो. तायो न निट्ठानं गच्छन्ति. ते याचनबहुला विञ्ञत्तिबहुला विहरन्ति – ‘‘पुरिसं देथ, पुरिसत्थकरं देथ, गोणं देथ, सकटं देथ, वासिं देथ, परसुं देथ, कुठारिं देथ, कुदालं देथ, निखादनं देथ, वल्लिं देथ, वेळुं देथ, मुञ्जं देथ, पब्बजं देथ, तिणं देथ, मत्तिकं देथा’’ति. मनुस्सा उपद्दुता याचनाय उपद्दुता विञ्ञत्तिया भिक्खू दिस्वा उब्बिज्जन्तिपि उत्तसन्तिपि पलायन्तिपि अञ्ञेनपि गच्छन्ति अञ्ञेनपि मुखं करोन्ति द्वारम्पि थकेन्ति, गाविम्पि दिस्वा पलायन्ति भिक्खूति मञ्ञमाना.

अथ खो आयस्मा महाकस्सपो राजगहे वस्संवुट्ठो येन आळवी तेन पक्कामि. अनुपुब्बेन येन आळवी तदवसरि. तत्र सुदं आयस्मा महाकस्सपो आळवियं विहरति अग्गाळवे चेतिये. अथ खो आयस्मा महाकस्सपो पुब्बण्हसमयं निवासेत्वा पत्तचीवरमादाय आळविं पिण्डाय पाविसि. मनुस्सा आयस्मन्तं महाकस्सपं पस्सित्वा उब्बिज्जन्तिपि उत्तसन्तिपि पलायन्तिपि अञ्ञेनपि गच्छन्ति अञ्ञेनपि मुखं करोन्ति द्वारम्पि थकेन्ति. अथ खो आयस्मा महाकस्सपो आळवियं पिण्डाय चरित्वा पच्छाभत्तं पिण्डपातप्पटिक्कन्तो भिक्खू आमन्तेसि – ‘‘पुब्बायं, आवुसो, आळवी सुभिक्खा अहोसि सुलभपिण्डा सुकरा उञ्छेन पग्गहेन यापेतुं; एतरहि पनायं आळवी दुब्भिक्खा दुल्लभपिण्डा, न सुकरा उञ्छेन पग्गहेन यापेतुं. को नु खो, आवुसो, हेतु को पच्चयो, येनायं आळवी दुब्भिक्खा दुल्लभपिण्डा, न सुकरा उञ्छेन पग्गहेन यापेतु’’न्ति? अथ खो ते भिक्खू आयस्मतो महाकस्सपस्स एतमत्थं आरोचेसुं.

३४३. अथ खो भगवा राजगहे यथाभिरन्तं विहरित्वा येन आळवी तेन चारिकं पक्कामि. अनुपुब्बेन चारिकं चरमानो येन आळवी तदवसरि. तत्र सुदं भगवा आळवियं विहरति अग्गाळवे चेतिये. अथ खो आयस्मा महाकस्सपो येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्नो खो आयस्मा महाकस्सपो भगवतो एतमत्थं आरोचेसि. अथ खो भगवा एतस्मिं निदाने एतस्मिं पकरणे भिक्खुसङ्घं सन्निपातापेत्वा आळवके भिक्खू पटिपुच्छि – ‘‘सच्चं किर तुम्हे, भिक्खवे, सञ्ञाचिकायो कुटियो कारापेथ अस्सामिकायो अत्तुद्देसिकायो अप्पमाणिकायो. तायो न निट्ठानं गच्छन्ति. ते तुम्हे याचनबहुला विञ्ञत्तिबहुला विहरथ – ‘पुरिसं देथ पुरिसत्थकरं देथ…पे… तिणं देथ मत्तिकं देथा’ति. मनुस्सा उपद्दुता याचनाय उपद्दुता विञ्ञत्तिया भिक्खू दिस्वा उब्बिज्जन्तिपि उत्तसन्तिपि पलायन्तिपि अञ्ञेनपि गच्छन्ति अञ्ञेनपि मुखं करोन्ति द्वारम्पि थकेन्ति, गाविम्पि दिस्वा पलायन्ति भिक्खूति मञ्ञमाना’’ति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… ‘‘कथञ्हि नाम तुम्हे, मोघपुरिसा, संयाचिकायो कुटियो कारापेस्सथ अस्सामिकायो अत्तुद्देसिकायो अप्पमाणिकायो! तायो न निट्ठानं गच्छन्ति. ते तुम्हे याचनबहुला विञ्ञत्तिबहुला विहरिस्सथ – ‘पुरिसं देथ पुरिसत्थकरं देथ…पे… तिणं देथ मत्तिकं देथा’ति! नेतं मोघपुरिसा, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे…’’ विगरहित्वा धम्मिं कथं कत्वा भिक्खू आमन्तेसि –

३४४. ‘‘भूतपुब्बं, भिक्खवे, द्वे भातरो इसयो गङ्गं नदिं उपनिस्साय विहरिंसु. अथ खो, भिक्खवे, मणिकण्ठो नागराजा गङ्गं नदिं उत्तरित्वा येन कनिट्ठो इसि तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा कनिट्ठं इसिं सत्तक्खत्तुं भोगेहि परिक्खिपित्वा उपरिमुद्धनि महन्तं फणं करित्वा अट्ठासि. अथ खो, भिक्खवे, कनिट्ठो इसि तस्स नागस्स भया किसो अहोसि लूखो दुब्बण्णो उप्पण्डुप्पण्डुकजातो धमनिसन्थतगत्तो. अद्दस खो, भिक्खवे, जेट्ठो इसि कनिट्ठं इसिं किसं लूखं दुब्बण्णं उप्पण्डुप्पण्डुकजातं धमनिसन्थतगत्तं. दिस्वान कनिट्ठं इसिं एतदवोच – ‘‘किस्स त्वं, भो, किसो लूखो दुब्बण्णो उप्पण्डुप्पण्डुकजातो धमनिसन्थतगत्तो’’ति? ‘‘इध, भो, मणिकण्ठो नागराजा गङ्गं नदिं उत्तरित्वा येनाहं तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा मं सत्तक्खत्तुं भोगेहि परिक्खिपित्वा उपरिमुद्धनि महन्तं फणं करित्वा अट्ठासि. तस्साहं, भो, नागस्स भया [भयाम्हि (सी.)] किसो लूखो दुब्बण्णो उप्पण्डुप्पण्डुकजातो धमनिसन्थतगत्तो’’ति. ‘‘इच्छसि पन त्वं, भो, तस्स नागस्स अनागमन’’न्ति? ‘‘इच्छामहं, भो, तस्स नागस्स अनागमन’’न्ति. ‘‘अपि पन त्वं, भो, तस्स नागस्स किञ्चि पस्ससी’’ति? ‘‘पस्सामहं, भो, मणिमस्स [मणिस्स (सी. क.)] कण्ठे पिलन्धन’’न्ति. ‘‘तेन हि त्वं, भो, तं नागं मणिं याच – ‘मणिं मे, भो, देहि; मणिना मे अत्थो’’’ति.

अथ खो, भिक्खवे, मणिकण्ठो नागराजा गङ्गं नदिं उत्तरित्वा येन कनिट्ठो इसि तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा एकमन्तं अट्ठासि. एकमन्तं ठितं खो, भिक्खवे, मणिकण्ठं नागराजानं कनिट्ठो इसि एतदवोच – ‘‘मणिं मे, भो, देहि; मणिना मे अत्थो’’ति. अथ खो, भिक्खवे, मणिकण्ठो नागराजा – ‘भिक्खु मणिं याचति, भिक्खुस्स मणिना अत्थो’ति खिप्पञ्ञेव अगमासि. दुतियम्पि खो, भिक्खवे, मणिकण्ठो नागराजा गङ्गं नदिं उत्तरित्वा येन कनिट्ठो इसि तेनुपसङ्कमि. अद्दस खो, भिक्खवे, कनिट्ठो इसि मणिकण्ठं नागराजानं दूरतोव आगच्छन्तं. दिस्वान मणिकण्ठं नागराजानं एतदवोच – ‘‘मणिं मे, भो, देहि; मणिना मे अत्थो’’ति. अथ खो, भिक्खवे, मणिकण्ठो नागराजा – ‘‘भिक्खु मणिं याचति, भिक्खुस्स मणिना अत्थो’’ति ततोव पटिनिवत्ति. ततियम्पि खो, भिक्खवे, मणिकण्ठो नागराजा गङ्गं नदिं उत्तरति. अद्दस खो, भिक्खवे, कनिट्ठो इसि मणिकण्ठं नागराजानं गङ्गं नदिं उत्तरन्तं. दिस्वान मणिकण्ठं नागराजानं एतदवोच – ‘‘मणिं मे, भो, देहि; मणिना मे अत्थो’’ति. अथ खो, भिक्खवे, मणिकण्ठो नागराजा कनिट्ठं इसिं गाथाहि अज्झभासि –

[जा. १.३.७ मणिकण्ठजातकेपि] ‘‘ममन्नपानं विपुलं उळारं,

उप्पज्जतीमस्स मणिस्स हेतु;

तं ते न दस्सं अतियाचकोसि;

न चापि ते अस्सममागमिस्सं.

[जा. १.३.८ मणिकण्ठजातकेपि] ‘‘सुसू यथा सक्खरधोतपाणी;

तासेसि मं सेलमायाचमानो;

तं ते न दस्सं अतियाचकोसि;

न चापि ते अस्सममागमिस्स’’न्ति.

अथ खो, भिक्खवे, मणिकण्ठो नागराजा – ‘‘भिक्खु मणिं याचति, भिक्खुस्स मणिना अत्थो’’ति पक्कामि. तथा पक्कन्तोव [तदापक्कन्तोव (क.)] अहोसि, न पुन पच्चागञ्छि. अथ खो, भिक्खवे, कनिट्ठो इसि तस्स नागस्स दस्सनीयस्स अदस्सनेन भिय्योसोमत्ताय किसो अहोसि लूखो दुब्बण्णो, उप्पण्डुप्पण्डुकजातो धमनिसन्थतगत्तो. अद्दस खो, भिक्खवे, जेट्ठो इसि कनिट्ठं इसिं भिय्योसोमत्ताय किसं लूखं दुब्बण्णं उप्पण्डुप्पण्डुकजातं धमनिसन्थतगत्तं. दिस्वान कनिट्ठं इसिं एतदवोच – ‘‘किस्स त्वं, भो, भिय्योसोमत्ताय किसो लूखो दुब्बण्णो उप्पण्डुप्पण्डुकजातो धमनिसन्थतगत्तो’’ति? ‘‘तस्साहं, भो, नागस्स दस्सनीयस्स अदस्सनेन भिय्योसोमत्ताय किसो लूखो दुब्बण्णो उप्पण्डुप्पण्डुकजातो धमनिसन्थतगत्तो’’ति. अथ खो, भिक्खवे, जेट्ठो इसि कनिट्ठं इसिं गाथाय अज्झभासि –

[जा. १.३.९ मणिकण्ठजातकेपि] ‘‘न तं याचे यस्स पियं जिगीसे,

विदेस्सो [देस्सो (सी.), देस्सो च (स्या.)] होति अतियाचनाय;

नागो मणिं याचितो ब्राह्मणेन;

अदस्सनञ्ञेव तदज्झगमा’’ति.

तेसञ्हि नाम, भिक्खवे, तिरच्छानगतानं पाणानं अमनापा भविस्सति याचना अमनापा विञ्ञत्ति. किमङ्गं [किमङ्ग (सी.)] पन मनुस्सभूतानं!

३४५. ‘‘भूतपुब्बं, भिक्खवे, अञ्ञतरो भिक्खु हिमवन्तपस्से विहरति अञ्ञतरस्मिं वनसण्डे. तस्स खो, भिक्खवे, वनसण्डस्स अविदूरे महन्तं निन्नं पल्ललं. अथ खो,

वासाय उपगच्छति. अथ खो, भिक्खवे, सो भिक्खु तस्स सकुणसङ्घस्स सद्देन उब्बाळ्हो येनाहं तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा मं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्नं खो अहं, भिक्खवे, तं भिक्खुं एतदवोच – ‘कच्चि, भिक्खु, खमनीयं कच्चि यापनीयं कच्चिसि अप्पकिलमथेन अद्धानं आगतो? कुतो च त्वं, भिक्खु, आगच्छसी’ति? ‘खमनीयं, भगवा, यापनीयं, भगवा. अप्पकिलमथेन चाहं, भन्ते, अद्धानं आगतो. अत्थि, भन्ते, हिमवन्तपस्से महावनसण्डो. तस्स खो पन, भन्ते, वनसण्डस्स अविदूरे महन्तं निन्नं पल्ललं. अथ खो, भन्ते, महासकुणसङ्घो तस्मिं पल्लले दिवसं गोचरं चरित्वा सायं तं वनसण्डं वासाय उपगच्छति. ततो अहं, भगवा, आगच्छामि – तस्स सकुणसङ्घस्स सद्देन उब्बाळ्हो’ति. ‘इच्छसि पन त्वं, भिक्खु, तस्स सकुणसङ्घस्स अनागमन’न्ति? ‘इच्छामहं, भगवा, तस्स सकुणसङ्घस्स अनागमन’न्ति. ‘तेन हि त्वं, भिक्खु, तत्थ गन्त्वा तं वनसण्डं अज्झोगाहेत्वा रत्तिया पठमं यामं तिक्खत्तुं सद्दमनुस्सावेहि – सुणन्तु मे, भोन्तो सकुणा, यावतिका इमस्मिं वनसण्डे वासं उपगता, पत्तेन मे अत्थो. एकेकं मे, भोन्तो, पत्तं ददन्तू’ति. रत्तिया मज्झिमं यामं… रत्तिया पच्छिमं यामं तिक्खत्तुं सद्दमनुस्सावेहि – ‘सुणन्तु मे, भोन्तो सकुणा, यावतिका इमस्मिं वनसण्डे वासं उपगता, पत्तेन मे अत्थो. एकेकं मे, भोन्तो, पत्तं ददन्तू’ति.

‘‘अथ खो, भिक्खवे, सो भिक्खु तत्थ गन्त्वा तं वनसण्डं अज्झोगाहेत्वा रत्तिया पठमं यामं तिक्खत्तुं सद्दमनुस्सावेसि – ‘सुणन्तु मे, भोन्तो सकुणा, यावतिका इमस्मिं वनसण्डे वासं उपगता, पत्तेन मे अत्थो. एकेकं मे, भोन्तो, पत्तं ददन्तू’ति. रत्तिया मज्झिम यामं… रत्तिया पच्छिमं यामं तिक्खत्तुं सद्दमनुस्सावेसि – ‘सुणन्तु मे, भोन्तो सकुणा, यावतिका इमस्मिं वनसण्डे वासं उपगता, पत्तेन मे अत्थो. एकेकं मे, भोन्तो, पत्तं ददन्तू’ति. अथ खो, भिक्खवे, सो सकुणसङ्घो – ‘भिक्खु पत्तं याचति भिक्खुस्स पत्तेन अत्थो’ति तम्हा वनसण्डा पक्कामि. तथा पक्कन्तोव अहोसि न पुन पच्चागञ्छि. तेसञ्हि नाम, भिक्खवे, तिरच्छानगतानं पाणानं अमनापा भविस्सति याचना अमनापा विञ्ञत्ति. किमङ्गं पन मनुस्सभूतानं’’!

३४६. ‘‘भूतपुब्बं, भिक्खवे, रट्ठपालस्स कुलपुत्तस्स पिता रट्ठपालं कुलपुत्तं गाथाय अज्झभासि –

‘अपाहं ते न जानामि, रट्ठपाल बहू जना;

[जा. १.७.५४] ते मं सङ्गम्म याचन्ति, कस्मा मं त्वं न याचसी’ति.

[जा. १.७.५५] ‘याचको अप्पियो होति, याचं अददमप्पियो;

तस्माहं तं न याचामि, मा मे विदेस्सना अहू’ति.

‘‘सो हि नाम, भिक्खवे, रट्ठपालो कुलपुत्तो सकं पितरं एवं वक्खति. किमङ्गं पन जनो जनं!

३४७. ‘‘गिहीनं, भिक्खवे, दुस्संहरानि भोगानि सम्भतानिपि दुरक्खियानि. तत्थ नाम तुम्हे, मोघपुरिसा, एवं दुस्संहरेसु भोगेसु सम्भतेसुपि दुरक्खियेसु याचनबहुला विञ्ञत्तिबहुला विहरिस्सथ – ‘पुरिसं देथ, पुरिसत्थकरं देथ, गोणं देथ, सकटं देथ, वासिं देथ, परसुं देथ, कुठारिं देथ, कुदालं देथ, निखादनं देथ, वल्लिं देथ, वेळुं देथ, मुञ्जं देथ, पब्बजं देथ, तिणं देथ, मत्तिकं देथा’’ति! नेतं, मोघपुरिसा, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, इमं सिक्खापदं उद्दिसेय्याथ –

३४८. ‘‘सञ्ञाचिकाय पन भिक्खुना कुटिं कारयमानेन अस्सामिकं अत्तुद्देसं पमाणिका कारेतब्बा. तत्रिदं पमाणं – दीघसो द्वादस विदत्थियो, सुगतविदत्थिया; तिरियं सत्तन्तरा. भिक्खू अभिनेतब्बा वत्थुदेसनाय. तेहि भिक्खूहि वत्थु देसेतब्बं – अनारम्भं [अनारब्भं (क.)] सपरिक्कमनं. सारम्भे [सारब्भे (क.)] चे भिक्खु वत्थुस्मिं अपरिक्कमने सञ्ञाचिकाय कुटिं कारेय्य, भिक्खू वा अनभिनेय्य वत्थुदेसनाय, पमाणं वा अतिक्कामेय्य, सङ्घादिसेसो’’ति.

३४९. सञ्ञाचिका नाम सयं याचित्वा पुरिसम्पि पुरिसत्थकरम्पि गोणम्पि सकटम्पि वासिम्पि परसुम्पि कुठारिम्पि कुदालम्पि निखादनम्पि वल्लिम्पि वेळुम्पि मुञ्जम्पि पब्बजम्पि तिणम्पि मत्तिकम्पि.

कुटि नाम उल्लित्ता वा होति अवलित्ता वा उल्लित्तावलित्ता वा.

कारयमानेनाति करोन्तो वा कारापेन्तो वा.

अस्सामिकन्ति न अञ्ञो कोचि सामिको होति, इत्थी वा पुरिसो वा गहट्ठो वा पब्बजितो वा.

अत्तुद्देसन्ति अत्तनो अत्थाय.

पमाणिका कारेतब्बा. तत्रिदं पमाणं – दीघसो द्वादस विदत्थियो, सुगतविदत्थियाति बाहिरिमेन मानेन.

तिरियं सत्तन्तराति अब्भन्तरिमेन मानेन.

भिक्खू अभिनेतब्बा वत्थुदेसनायाति तेन कुटिकारकेन भिक्खुना कुटिवत्थुं सोधेत्वा सङ्घं उपसङ्कमित्वा एकंसं उत्तरासङ्गं करित्वा वुड्ढानं भिक्खूनं पादे वन्दित्वा उक्कुटिकं निसीदित्वा अञ्जलिं पग्गहेत्वा एवमस्स वचनीयो – ‘‘अहं, भन्ते, सञ्ञाचिकाय कुटिं कत्तुकामो अस्सामिकं अत्तुद्देसं. सोहं, भन्ते, सङ्घं कुटिवत्थुओलोकनं याचामी’’ति. दुतियम्पि याचितब्बा. ततियम्पि याचितब्बा. सचे सब्बो सङ्घो उस्सहति कुटिवत्थुं ओलोकेतुं, सब्बेन सङ्घेन ओलोकेतब्बं. नो चे सब्बो सङ्घो उस्सहति कुटिवत्थुं ओलोकेतुं, ये तत्थ होन्ति भिक्खू ब्यत्ता पटिबला सारम्भं अनारम्भं सपरिक्कमनं अपरिक्कमनं जानितुं ते याचित्वा सम्मन्नितब्बा. एवञ्च पन, भिक्खवे, सम्मन्नितब्बा. ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

३५०. ‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. अयं इत्थन्नामो भिक्खु सञ्ञाचिकाय कुटिं कत्तुकामो अस्सामिकं अत्तुद्देसं. सो सङ्घं कुटिवत्थुओलोकनं याचति. यदि सङ्घस्स पत्तकल्लं, सङ्घो इत्थन्नामञ्च इत्थन्नामञ्च भिक्खू सम्मन्नेय्य इत्थन्नामस्स भिक्खुनो कुटिवत्थुं ओलोकेतुं. एसा ञत्ति.

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. अयं इत्थन्नामो भिक्खु सञ्ञाचिकाय कुटिं कत्तुकामो अस्सामिकं अत्तुद्देसं. सो सङ्घं कुटिवत्थुओलोकनं याचति. सङ्घो इत्थन्नामञ्च इत्थन्नामञ्च भिक्खू सम्मन्नति इत्थन्नामस्स भिक्खुनो कुटिवत्थुं ओलोकेतुं. यस्सायस्मतो खमति इत्थन्नामस्स च इत्थन्नामस्स च भिक्खूनं सम्मुति [सम्मति (स्या.)] इत्थन्नामस्स भिक्खुनो कुटिवत्थुं ओलोकेतुं, सो तुण्हस्स; यस्स नक्खमति, सो भासेय्य.

‘‘सम्मता सङ्घेन इत्थन्नामो च इत्थन्नामो च भिक्खू इत्थन्नामस्स भिक्खुनो कुटिवत्थुं ओलोकेतुं. खमति सङ्घस्स, तस्मा तुण्ही, एवमेतं धारयामी’’ति.

३५१. तेहि सम्मतेहि भिक्खूहि तत्थ गन्त्वा कुटिवत्थु ओलोकेतब्बं, सारम्भं अनारम्भं सपरिक्कमनं अपरिक्कमनं जानितब्बं. सचे सारम्भं होति अपरिक्कमनं, ‘मा इध करी’ति वत्तब्बो. सचे अनारम्भं होति सपरिक्कमनं, सङ्घस्स आरोचेतब्बं – ‘अनारम्भं सपरिक्कमन’न्ति. तेन कुटिकारकेन भिक्खुना सङ्घं उपसङ्कमित्वा एकंसं उत्तरासङ्गं करित्वा वुड्ढानं भिक्खूनं पादे वन्दित्वा उक्कुटिकं निसीदित्वा अञ्जलिं पग्गहेत्वा एवमस्स वचनीयो – ‘‘अहं, भन्ते, सञ्ञाचिकाय कुटिं कत्तुकामो अस्सामिकं अत्तुद्देसं. सोहं, भन्ते, सङ्घं कुटिवत्थुदेसनं याचामी’’ति. दुतियम्पि याचितब्बा. ततियम्पि याचितब्बा. ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

३५२. ‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. अयं इत्थन्नामो भिक्खु सञ्ञाचिकाय कुटिं कत्तुकामो अस्सामिकं अत्तुद्देसं. सो सङ्घं कुटिवत्थुदेसनं याचति. यदि सङ्घस्स पत्तकल्लं, सङ्घो इत्थन्नामस्स भिक्खुनो कुटिवत्थुं देसेय्य. एसा ञत्ति.

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. अयं इत्थन्नामो भिक्खु सञ्ञाचिकाय कुटिं कत्तुकामो अस्सामिकं अत्तुद्देसं. सो सङ्घं कुटिवत्थुदेसनं याचति. सङ्घो इत्थन्नामस्स भिक्खुनो कुटिवत्थुं देसेति. यस्सायस्मतो खमति इत्थन्नामस्स भिक्खुनो कुटिवत्थुस्स देसना, सो तुण्हस्स; यस्स नक्खमति, सो भासेय्य.

‘‘देसितं सङ्घेन इत्थन्नामस्स भिक्खुनो कुटिवत्थु. खमति सङ्घस्स, तस्मा तुण्ही, एवमेतं धारयामी’’ति.

३५३. सारम्भं नाम किपिल्लिकानं वा आसयो होति, उपचिकानं वा आसयो होति, उन्दुरानं वा आसयो होति, अहीनं वा आसयो होति, विच्छिकानं वा आसयो होति, सतपदीनं वा आसयो होति, हत्थीनं वा आसयो होति, अस्सानं वा आसयो होति, सीहानं वा आसयो होति, ब्यग्घानं वा आसयो होति, दीपीनं वा आसयो होति, अच्छानं वा आसयो होति, तरच्छानं वा आसयो होति, येसं केसञ्चि तिरच्छानगतानं पाणानं आसयो होति, पुब्बण्णनिस्सितं वा होति, अपरण्णनिस्सितं वा होति, अब्भाघातनिस्सितं वा होति, आघातननिस्सितं वा होति, सुसाननिस्सितं वा होति, उय्याननिस्सितं वा होति, राजवत्थुनिस्सितं वा होति, हत्थिसालानिस्सितं वा होति, अस्ससालानिस्सितं वा होति, बन्धनागारनिस्सितं वा होति, पानागारनिस्सितं वा होति, सूननिस्सितं वा होति, रच्छानिस्सितं वा होति, चच्चरनिस्सितं वा होति, सभानिस्सितं वा होति, संसरणनिस्सितं वा [सञ्चरणनिस्सितं वा (क.)] होति. एतं सारम्भं नाम.

अपरिक्कमनं नाम न सक्का होति यथायुत्तेन सकटेन अनुपरिगन्तुं समन्ता निस्सेणिया अनुपरिगन्तुं. एतं अपरिक्कमनं नाम.

अनारम्भं नाम न किपिल्लिकानं वा आसयो होति, न उपचिकानं वा आसयो होति, न उन्दुरानं वा आसयो होति, न अहीनं वा आसयो होति, न विच्छिकानं वा आसयो होति, न सतपदीनं वा आसयो होति…पे… न संसरणनिस्सितं वा होति. एतं अनारम्भं नाम.

सपरिक्कमनं नाम सक्का होति यथायुत्तेन सकटेन अनुपरिगन्तुं, समन्ता निस्सेणिया अनुपरिगन्तुं. एतं सपरिक्कमनं नाम.

सञ्ञाचिका नाम सयं याचित्वा पुरिसम्पि पुरिसत्थकरम्पि…पे… मत्तिकम्पि.

कुटि नाम उल्लित्ता वा होति वा अवलित्ता वा उल्लित्तावलित्ता वा.

कारेय्याति करोति वा कारापेति वा.

भिक्खू वा अनभिनेय्य, वत्थुदेसनाय पमाणं वा अतिक्कामेय्याति ञत्तिदुतियेन कम्मेन कुटिवत्थुं न देसापेत्वा, आयामतो वा वित्थारतो वा अन्तमसो केसग्गमत्तम्पि अतिक्कामेत्वा करोति वा कारापेति वा, पयोगे पयोगे दुक्कटं. एकं पिण्डं अनागते आपत्ति थुल्लच्चयस्स. तस्मिं पिण्डे आगते आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

सङ्घादिसेसोति…पे… तेनपि वुच्चति सङ्घादिसेसोति.

३५४. भिक्खु कुटिं करोति अदेसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं. भिक्खु कुटिं करोति अदेसितवत्थुकं सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति अदेसितवत्थुकं अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति अदेसितवत्थुकं अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

३५५. भिक्खु कुटिं करोति देसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं. भिक्खु कुटिं करोति देसितवत्थुकं सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति देसितवत्थुकं अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति देसितवत्थुकं अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

भिक्खु कुटिं करोति पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं. भिक्खु कुटिं करोति पमाणातिक्कन्तं सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति पमाणातिक्कन्तं अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति पमाणातिक्कन्तं अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

भिक्खु कुटिं करोति पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं. भिक्खु कुटिं करोति पमाणिकं सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति पमाणिकं अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति पमाणिकं अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

भिक्खु कुटिं करोति अदेसितवत्थुकं पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं. भिक्खु कुटिं करोति अदेसितवत्थुकं पमाणातिक्कन्तं सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति अदेसितवत्थुकं पमाणातिक्कन्तं अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति अदेसितवत्थुकं पमाणातिक्कन्तं अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसानं.

भिक्खु कुटिं करोति देसितवत्थुकं पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं. भिक्खु कुटिं करोति देसितवत्थुकं पमाणिकं सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति देसितवत्थुकं पमाणिकं अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स. भिक्खु कुटिं करोति देसितवत्थुकं पमाणिकं अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

३५६. भिक्खु समादिसति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

भिक्खु समादिसति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

भिक्खु समादिसति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

भिक्खु समादिसति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

भिक्खु समादिसति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसानं.

भिक्खु समादिसति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

३५७. भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. न च समादिसति – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. न च समादिसति – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. न च समादिसति – ‘‘पमाणिका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. न च समादिसति – ‘‘पमाणिका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. न च समादिसति – ‘‘देसितवत्थुका च होतु पमाणिका च अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स …पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसानं.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. न च समादिसति – ‘‘देसितवत्थुका च होतु पमाणिका च अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

३५८. भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति अदेसितवत्थुका सारम्भा अपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. नो चे सामं वा गच्छेय्य दूतं वा पहिणेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं सारम्भं सपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति अदेसितवत्थुका सारम्भा सपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा चा’’ति. नो चे सामं वा गच्छेय्य दूतं वा पहिणेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं अनारम्भं अपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति अदेसितवत्थुका अनारम्भा अपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘देसितवत्थुका च होतु सपरिक्कमना चा’’ति. नो चे सामं वा गच्छेय्य दूतं वा पहिणेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं अनारम्भं सपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति अदेसितवत्थुका अनारम्भा सपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘देसितवत्थुका होतू’’ति. नो चे सामं वा गच्छेय्य दूतं वा पहिणेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति देसितवत्थुका सारम्भा अपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘अनारम्भा च होतु सपरिक्कमना चा’’ति. नो चे सामं वा गच्छेय्य दूतं वा पहिणेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं सारम्भं सपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति देसितवत्थुका सारम्भा सपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘अनारम्भा होतू’’ति. नो चे सामं वा गच्छेय्य दूतं वा पहिणेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं अनारम्भं अपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति देसितवत्थुका अनारम्भा अपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘सपरिक्कमना होतू’’ति. नो चे सामं वा गच्छेय्य दूतं वा पहिणेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

३५९. भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘पमाणिका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति पमाणातिक्कन्ता सारम्भा अपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘पमाणिका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति…पे… ‘‘पमाणिका च होतु अनारम्भा चा’’ति…पे… ‘‘पमाणिका च होतु सपरिक्कमना चा’’ति…पे… ‘‘पमाणिका होतू’’ति. नो चे सामं वा गच्छेय्य दूतं वा पहिणेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘पमाणिका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति पमाणिका सारम्भा अपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘अनारम्भा च होतु सपरिक्कमना चा’’ति…पे… ‘‘अनारम्भा होतू’’ति…पे… ‘‘सपरिक्कमना होतू’’ति…पे… अनापत्ति.

३६०. भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु पमाणिका च अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति अदेसितवत्थुका पमाणातिक्कन्ता सारम्भा अपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘देसितवत्थुका च होतु पमाणिका च अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति…पे… ‘‘देसितवत्थुका च होतु पमाणिका च अनारम्भा चा’’ति…पे… ‘‘देसितवत्थुका च होतु पमाणिका च सपरिक्कमना चा’’ति…पे… ‘‘देसितवत्थुका च होतु पमाणिका चा’’ति. नो चे सामं वा गच्छेय्य दूतं वा पहिणेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु पमाणिका च अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो सुणाति – ‘‘कुटि किर मे कयिरति देसितवत्थुका पमाणिका सारम्भा अपरिक्कमना’’ति. तेन भिक्खुना सामं वा गन्तब्बं दूतो वा पाहेतब्बो – ‘‘अनारम्भा च होतु सपरिक्कमना चा’’ति…पे… ‘‘अनारम्भा होतू’’ति…पे… ‘‘सपरिक्कमना होतू’’ति…पे… अनापत्ति.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं तिण्णं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं द्विन्नं दुक्कटानं…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं द्विन्नं दुक्कटानं…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं द्विन्नं दुक्काटनं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘पमाणिका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं तिण्णं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं द्विन्नं दुक्कटानं…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं द्विन्नं दुक्कटानं…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं आपत्ति कारुकानं दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘पमाणिका च होतु अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु पमाणिका च अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं चतुन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं तिण्णं दुक्कटानं…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं तिण्णं दुक्कटानं…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं द्विन्नं दुक्कटानं.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. समादिसति च – ‘‘देसितवत्थुका च होतु पमाणिका च अनारम्भा च सपरिक्कमना चा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति कारुकानं दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

३६१. भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो चे विप्पकते आगच्छति, तेन भिक्खुना सा कुटि अञ्ञस्स वा दातब्बा भिन्दित्वा वा पुन कातब्बा. नो चे अञ्ञस्स वा ददेय्य भिन्दित्वा वा पुन कारेय्य, आपत्ति सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं सारम्भं सपरिक्कमनं. सो चे विप्पकते आगच्छति, तेन भिक्खुना सा कुटि अञ्ञस्स वा दातब्बा भिन्दित्वा वा पुन कातब्बा. नो चे अञ्ञस्स वा ददेय्य भिन्दित्वा वा पुन कारेय्य, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं…पे… आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं…पे… आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो चे विप्पकते आगच्छति, तेन भिक्खुना सा कुटि अञ्ञस्स वा दातब्बा भिन्दित्वा वा पुन कातब्बा. नो चे अञ्ञस्स वा ददेय्य भिन्दित्वा वा पुन कारेय्य, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

३६२. भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो चे विप्पकते आगच्छति, तेन भिक्खुना सा कुटि अञ्ञस्स वा दातब्बा भिन्दित्वा वा पुन कातब्बा. नो चे अञ्ञस्स वा ददेय्य भिन्दित्वा वा पुन कारेय्य, आपत्ति सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो चे विप्पकते आगच्छति, तेन भिक्खुना सा कुटि अञ्ञस्स वा दातब्बा भिन्दित्वा वा पुन कातब्बा. नो चे अञ्ञस्स वा ददेय्य भिन्दित्वा वा पुन कारेय्य, आपत्ति द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति अदेसितवत्थुकं पमाणातिक्कन्तं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो चे विप्पकते आगच्छति, तेन भिक्खुना सा कुटि अञ्ञस्स वा दातब्बा भिन्दित्वा वा पुन कातब्बा. नो चे अञ्ञस्स वा ददेय्य भिन्दित्वा वा पुन कारेय्य, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन द्विन्नं दुक्कटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसेन दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति द्विन्नं सङ्घादिसेसानं.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं पमाणिकं सारम्भं अपरिक्कमनं. सो चे विप्पकते आगच्छति, तेन भिक्खुना सा कुटि अञ्ञस्स वा दातब्बा भिन्दित्वा वा पुन कातब्बा. नो चे अञ्ञस्स वा ददेय्य भिन्दित्वा वा पुन कारेय्य, आपत्ति द्विन्नं दुक्काटानं…पे… सारम्भं सपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स…पे… अनारम्भं अपरिक्कमनं, आपत्ति दुक्कटस्स.

भिक्खु समादिसित्वा पक्कमति – ‘‘कुटिं मे करोथा’’ति. तस्स कुटिं करोन्ति देसितवत्थुकं पमाणिकं अनारम्भं सपरिक्कमनं, अनापत्ति.

३६३. अत्तना विप्पकतं अत्तना परियोसापेति, आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

अत्तना विप्पकतं परेहि परियोसापेति [परियोसावापेति (क.)], आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

परेहि विप्पकतं अत्तना परियोसापेति, आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

परेहि विप्पकतं परेहि परियोसापेति [परियोसावापेति (क.)], आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.

३६४. अनापत्ति लेणे गुहाय तिणकुटिकाय अञ्ञस्सत्थाय वासागारं ठपेत्वा सब्बत्थ, अनापत्ति उम्मत्तकस्स आदिकम्मिकस्साति.

कुटिकारसिक्खापदं निट्ठितं छट्ठं.