३. ततियसिक्खापदं

११९०. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन अञ्ञतरा भिक्खुनी अञ्ञतरिस्सा इत्थिया कुलूपिका होति. अथ खो सा इत्थी तं भिक्खुनिं एतदवोच – ‘‘हन्दाय्ये, इमं सङ्घाणिं अमुकाय नाम इत्थिया देही’’ति. अथ खो सा भिक्खुनी – ‘‘सचाहं पत्तेन आदाय गच्छामि विस्सरो मे भविस्सती’’ति पटिमुञ्चित्वा अगमासि. तस्सा रथिकाय सुत्तके छिन्ने विप्पकिरियिंसु. मनुस्सा उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनियो सङ्घाणिं धारेस्सन्ति, सेय्यथापि गिहिनियो कामभोगिनियो’’ति! अस्सोसुं खो भिक्खुनियो तेसं मनुस्सानं उज्झायन्तानं खिय्यन्तानं विपाचेन्तानं. या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे. … ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनी सङ्घाणिं धारेस्सती’’ति…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, भिक्खुनी सङ्घाणिं धारेती’’ति [धारेसीति (क.)]? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, भिक्खुनी सङ्घाणिं धारेस्सति! नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –

११९१. ‘‘या पन भिक्खुनी सङ्घाणिं धारेय्य, पाचित्तिय’’न्ति.

११९२. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.

सङ्घाणि नाम या काचि कटूपगा.

धारेय्याति सकिम्पि धारेति, आपत्ति पाचित्तियस्स.

११९३. अनापत्ति आबाधप्पच्चया, कटिसुत्तकं धारेति, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.

ततियसिक्खापदं निट्ठितं.