१३. तेरसमसिक्खापदं
१२२४. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन अञ्ञतरा भिक्खुनी असङ्कच्चिका [असङ्कच्छिका (स्या.)] गामं पिण्डाय पाविसि. तस्सा रथिकाय वातमण्डलिका सङ्घाटियो उक्खिपिंसु. मनुस्सा उक्कुट्ठिं अकंसु – ‘‘सुन्दरा अय्याय थनुदरा’’ति. सा भिक्खुनी तेहि मनुस्सेहि उप्पण्डियमाना मङ्कु अहोसि. अथ खो सा भिक्खुनी उपस्सयं गन्त्वा भिक्खुनीनं एतमत्थं आरोचेसि. या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे… ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनी असङ्कच्चिका गामं पविसिस्सती’’ति…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, भिक्खुनी असङ्कच्चिका गामं पाविसीति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, भिक्खुनी असङ्कच्चिका गामं पविसिस्सति! नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –
१२२५. ‘‘या पन भिक्खुनी असङ्कच्चिका [असङ्कच्छिका (स्या.)] गामं पविसेय्य, पाचित्तिय’’न्ति.
१२२६. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.
असङ्कच्चिकाति विना सङ्कच्चिकं.
सङ्कच्चिकं नाम अधक्खकं उब्भनाभि, तस्स पटिच्छादनत्थाय.
गामं पविसेय्याति परिक्खित्तस्स गामस्स परिक्खेपं अतिक्कामेन्तिया आपत्ति पाचित्तियस्स. अपरिक्खित्तस्स गामस्स उपचारं ओक्कमन्तिया आपत्ति पाचित्तियस्स.
१२२७. अनापत्ति अच्छिन्नचीवरिकाय, नट्ठचीवरिकाय, गिलानाय, अस्सतिया, अजानन्तिया, आपदासु, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.
तेरसमसिक्खापदं निट्ठितं.
छत्तुपाहनवग्गो नवमो.
उद्दिट्ठा खो, अय्यायो, छसट्ठिसता पाचित्तिया धम्मा. तत्थाय्यायो पुच्छामि – ‘‘कच्चित्थ परिसुद्धा’’? दुतियम्पि पुच्छामि – ‘‘कच्चित्थ परिसुद्धा’’? ततियम्पि पुच्छामि – ‘‘कच्चित्थ परिसुद्धा’’? परिसुद्धेत्थाय्यायो, तस्मा तुण्ही, एवमेतं धारयामीति.
खुद्दकं समत्तं.
भिक्खुनिविभङ्गे पाचित्तियकण्डं निट्ठितं.