२. दुतियसिक्खापदं

१०७२. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन भिक्खुनियो पायन्तिं वुट्ठापेन्ति. सा पिण्डाय चरति. मनुस्सा एवमाहंसु – ‘‘देथाय्याय भिक्खं, सदुतियिका अय्या’’ति. मनुस्सा उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनियो पायन्तिं वुट्ठापेस्सन्ती’’ति! अस्सोसुं खो भिक्खुनियो तेसं मनुस्सानं उज्झायन्तानं खिय्यन्तानं विपाचेन्तानं. या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे… ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनियो पायन्तिं वुट्ठापेस्सन्ती’’ति…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, भिक्खुनियो पायन्तिं वुट्ठापेन्तीति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, भिक्खुनियो पायन्तिं वुट्ठापेस्सन्ति! नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –

१०७३. ‘‘या पन भिक्खुनी पायन्तिं वुट्ठापेय्य, पाचित्तिय’’न्ति.

१०७४. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.

पायन्ती नाम माता वा होति [होतु (क.)] धाति [धाती (सी. स्या.)] वा.

वुट्ठापेय्याति उपसम्पादेय्य.

‘‘वुट्ठापेस्सामी’’ति गणं वा आचरिनिं वा पत्तं वा चीवरं वा परियेसति, सीमं वा सम्मन्नति, आपत्ति दुक्कटस्स. ञत्तिया दुक्कटं. द्वीहि कम्मवाचाहि दुक्कटा. कम्मवाचापरियोसाने उपज्झायाय आपत्ति पाचित्तियस्स. गणस्स च आचरिनिया च आपत्ति दुक्कटस्स.

१०७५. पायन्तिया पायन्तिसञ्ञा वुट्ठापेति, आपत्ति पाचित्तियस्स. पायन्तिया वेमतिका वुट्ठापेति, आपत्ति दुक्कटस्स. पायन्तिया अपायन्तिसञ्ञा वुट्ठापेति, अनापत्ति. अपायन्तिया पायन्तिसञ्ञा, आपत्ति दुक्कटस्स. अपायन्तिया वेमतिका, आपत्ति दुक्कटस्स. अपायन्तिया अपायन्तिसञ्ञा, अनापत्ति.

१०७६. अनापत्ति पायन्तिं अपायन्तिसञ्ञा वुट्ठापेति, अपायन्तिं अपायन्तिसञ्ञा वुट्ठापेति, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.

दुतियसिक्खापदं निट्ठितं.