६. छट्ठसिक्खापदं

१०४६. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन सम्बहुला भिक्खुनियो गामकावासे वस्संवुट्ठा सावत्थिं अगमंसु. भिक्खुनियो ता भिक्खुनियो एतदवोचुं – ‘‘कत्थाय्यायो वस्संवुट्ठा? कच्चि ओवादो इद्धो अहोसी’’ति? ‘‘नत्थय्ये, तत्थ भिक्खू; कुतो ओवादो इद्धो भविस्सती’’ति! या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे… ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनियो अभिक्खुके आवासे वस्सं वसिस्सन्ती’’ति…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, भिक्खुनियो अभिक्खुके आवासे वस्सं वसन्तीति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, भिक्खुनियो अभिक्खुके आवासे वस्सं वसिस्सन्ति! नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –

१०४७. ‘‘या पन भिक्खुनी अभिक्खुके आवासे वस्सं वसेय्य, पाचित्तिय’’न्ति.

१०४८. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.

अभिक्खुको नाम आवासो न सक्का होति ओवादाय वा संवासाय वा गन्तुं. ‘‘वस्सं वसिस्सामी’’ति सेनासनं पञ्ञपेति पानीयं परिभोजनीयं उपट्ठपेति परिवेणं सम्मज्जति, आपत्ति दुक्कटस्स. सह अरुणुग्गमना आपत्ति पाचित्तियस्स.

१०४९. अनापत्ति वस्सुपगता भिक्खू पक्कन्ता वा होन्ति विब्भन्ता वा कालङ्कता वा पक्खसङ्कन्ता वा, आपदासु, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.

छट्ठसिक्खापदं निट्ठितं.