७. सत्तमसिक्खापदं

९११. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन भिक्खुनिसङ्घस्स अकालचीवरं उप्पन्नं होति. अथ खो भिक्खुनिसङ्घो तं चीवरं भाजेतुकामो सन्निपति. तेन खो पन समयेन थुल्लनन्दाय भिक्खुनिया अन्तेवासिनियो भिक्खुनियो पक्कन्ता होन्ति. थुल्लनन्दा भिक्खुनी ता भिक्खुनियो एतदवोच – ‘‘अय्ये, भिक्खुनियो पक्कन्ता, न ताव चीवरं भाजीयिस्सती’’ति. चीवरविभङ्गं पटिबाहि. भिक्खुनियो न ताव चीवरं भाजीयिस्सतीति पक्कमिंसु [विपक्कमिंसु (स्या.)]. थुल्लनन्दा भिक्खुनी अन्तेवासिनीसु भिक्खुनीसु आगतासु तं चीवरं भाजापेसि. या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे… ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम अय्या थुल्लनन्दा धम्मिकं चीवरविभङ्गं पटिबाहिस्सती’’ति…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, थुल्लनन्दा भिक्खुनी धम्मिकं चीवरविभङ्गं पटिबाहतीति [पटिबाहीति (क.)]? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, थुल्लनन्दा भिक्खुनी धम्मिकं चीवरविभङ्गं पटिबाहिस्सति! नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –

९१२. ‘‘या पन भिक्खुनी धम्मिकं चीवरविभङ्गं पटिबाहेय्य, पाचित्तिय’’न्ति.

९१३. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.

धम्मिकोनाम चीवरविभङ्गो समग्गो भिक्खुनिसङ्घो सन्निपतित्वा भाजेति.

पटिबाहेय्याति कथं इमं चीवरं न भाजेय्याति [चीवरं भाजेय्याति (क.)] पटिबाहति, आपत्ति पाचित्तियस्स.

९१४. धम्मिके धम्मिकसञ्ञा पटिबाहति, आपत्ति पाचित्तियस्स. धम्मिके वेमतिका पटिबाहति, आपत्ति दुक्कटस्स. धम्मिके अधम्मिकसञ्ञा पटिबाहति, अनापत्ति. अधम्मिके धम्मिकसञ्ञा, आपत्ति दुक्कटस्स. अधम्मिके वेमतिका, आपत्ति दुक्कटस्स. अधम्मिके अधम्मिकसञ्ञा, अनापत्ति.

९१५. अनापत्ति आनिसंसं दस्सेत्वा पटिबाहति, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.

सत्तमसिक्खापदं निट्ठितं.