४. चतुत्थसिक्खापदं

८९७. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन भिक्खुनियो भिक्खुनीनं हत्थे चीवरं निक्खिपित्वा सन्तरुत्तरेन जनपदचारिकं पक्कमन्ति. तानि चीवरानि चिरं निक्खित्तानि कण्णकितानि होन्ति. तानि भिक्खुनियो ओतापेन्ति. भिक्खुनियो ता भिक्खुनियो एतदवोचुं – ‘‘कस्सिमानि, अय्ये, चीवरानि कण्णकितानी’’ति? अथ खो ता भिक्खुनियो भिक्खुनीनं एतमत्थं आरोचेसुं. या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे… ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनियो भिक्खुनीनं हत्थे चीवरं निक्खिपित्वा सन्तरुत्तरेन जनपदचारिकं पक्कमिस्सन्ती’’ति…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, भिक्खुनियो भिक्खुनीनं हत्थे चीवरं निक्खिपित्वा सन्तरुत्तरेन जनपदचारिकं पक्कमन्तीति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, भिक्खुनियो भिक्खुनीनं हत्थे चीवरं निक्खिपित्वा सन्तरुत्तरेन जनपदचारिकं पक्कमिस्सन्ति! नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –

८९८. ‘‘या पन भिक्खुनी पञ्चाहिकं सङ्घाटिचारं [सङ्घाटिवारं (स्या.)] अतिक्कामेय्य, पाचित्तिय’’न्ति.

८९९. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.

पञ्चाहिकं सङ्घाटिचारं अतिक्कामेय्याति पञ्चमं दिवसं पञ्च चीवरानि नेव निवासेति न पारुपति न ओतापेति, पञ्चमं दिवसं अतिक्कामेति, आपत्ति पाचित्तियस्स.

९००. पञ्चाहातिक्कन्ते अतिक्कन्तसञ्ञा, आपत्ति पाचित्तियस्स. पञ्चाहातिक्कन्ते वेमतिका, आपत्ति पाचित्तियस्स. पञ्चाहातिक्कन्ते अनतिक्कन्तसञ्ञा, आपत्ति पाचित्तियस्स.

पञ्चाहानतिक्कन्ते अतिक्कन्तसञ्ञा, आपत्ति दुक्कटस्स. पञ्चाहानतिक्कन्ते वेमतिका, आपत्ति दुक्कटस्स. पञ्चाहानतिक्कन्ते अनतिक्कन्तसञ्ञा, अनापत्ति.

९०१. अनापत्ति पञ्चमं दिवसं पञ्च चीवरानि निवासेति वा पारुपति वा ओतापेति वा, गिलानाय, आपदासु, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.

चतुत्थसिक्खापदं निट्ठितं.