२. दुतियसङ्घादिसेससिक्खापदं

६८२. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन वेसालियं अञ्ञतरस्स लिच्छविस्स पजापति अतिचारिनी होति. अथ खो सो लिच्छवि तं इत्थिं एतदवोच – ‘‘साधु विरमाहि, अनत्थं खो ते करिस्सामी’’ति. एवम्पि सा वुच्चमाना नादियि. तेन खो पन समयेन वेसालियं लिच्छविगणो सन्निपतितो होति केनचिदेव करणीयेन. अथ खो सो लिच्छवि ते लिच्छवयो एतदवोच – ‘‘एकं मे, अय्यो, इत्थिं अनुजानाथा’’ति. ‘‘का नाम सा’’ति? ‘‘मय्हं पजापति अतिचरति, तं घातेस्सामी’’ति. ‘‘जानाही’’ति. अस्सोसि खो सा इत्थी – ‘‘सामिको किर मं घातेतुकामो’’ति. वरभण्डं आदाय सावत्थिं गन्त्वा तित्थिये उपसङ्कमित्वा पब्बज्जं याचि. तित्थिया न इच्छिंसु पब्बाजेतुं. भिक्खुनियो उपसङ्कमित्वा पब्बज्जं याचि. भिक्खुनियोपि न इच्छिंसु पब्बाजेतुं. थुल्लनन्दं भिक्खुनिं उपसङ्कमित्वा भण्डकं दस्सेत्वा पब्बज्जं याचि. थुल्लनन्दा भिक्खुनी भण्डकं गहेत्वा पब्बाजेसि.

अथ खो सो लिच्छवि तं इत्थिं गवेसन्तो सावत्थिं गन्त्वा भिक्खुनीसु पब्बजितं दिस्वान येन राजा पसेनदि कोसलो तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा राजानं पसेनदिं कोसलं एतदवोच – ‘‘पजापति मे, देव, वरभण्डं आदाय सावत्थिं अनुप्पत्ता. तं देवो अनुजानातू’’ति. ‘‘तेन हि, भणे, विचिनित्वा आचिक्खा’’ति. ‘‘दिट्ठा, देव, भिक्खुनीसु पब्बजिता’’ति. ‘‘सचे, भणे, भिक्खुनीसु पब्बजिता, न सा लब्भा किञ्चि कातुं. स्वाक्खातो भगवता धम्मो, चरतु ब्रह्मचरियं सम्मा दुक्खस्स अन्तकिरियाया’’ति. अथ खो सो लिच्छवि उज्झायति खिय्यति विपाचेति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनियो चोरिं पब्बाजेस्सन्ती’’ति! अस्सोसुं खो भिक्खुनियो तस्स लिच्छविस्स उज्झायन्तस्स खिय्यन्तस्स विपाचेन्तस्स. या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे… ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम अय्या थुल्लनन्दा चोरिं पब्बाजेस्सती’’ति! अथ खो ता भिक्खुनियो भिक्खूनं एतमत्थं आरोचेसुं…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, थुल्लनन्दा भिक्खुनी चोरिं पब्बाजेतीति [पब्बाजेसीति (क.)]? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, थुल्लनन्दा भिक्खुनी चोरिं पब्बाजेस्सति! नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –

६८३. ‘‘या पन भिक्खुनी जानं चोरिं वज्झं विदितं अनपलोकेत्वा राजानं वा सङ्घं वा गणं वा पूगं वा सेणिं वा अञ्ञत्र कप्पा वुट्ठापेय्य, अयम्पि भिक्खुनी पठमापत्तिकं धम्मं आपन्ना निस्सारणीयं सङ्घादिसेस’’न्ति.

६८४. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.

जानाति नाम सामं वा जानाति अञ्ञे वा तस्सा आरोचेन्ति, सा वा आरोचेति.

चोरी नाम या पञ्चमासकं वा अतिरेकपञ्चमासकं वा अग्घनकं अदिन्नं थेय्यसङ्खातं आदियति, एसा चोरी नाम.

वज्झा नाम यं कत्वा वज्झप्पत्ता होति.

विदिता नाम अञ्ञेहि मनुस्सेहि ञाता होति ‘‘वज्झा एसा’’ति.

अनपलोकेत्वाति अनापुच्छा.

राजा नाम यत्थ राजा अनुसासति, राजा अपलोकेतब्बो.

सङ्घो नाम भिक्खुनिसङ्घो वुच्चति, भिक्खुनिसङ्घो अपलोकेतब्बो.

गणो नाम यत्थ गणो अनुसासति, गणो अपलोकेतब्बो.

पूगो नाम यत्थ पूगो अनुसासति, पूगो अपलोकेतब्बो.

सेणि नाम यत्थ सेणि अनुसासति, सेणि अपलोकेतब्बो.

अञ्ञत्र कप्पाति ठपेत्वा कप्पं. कप्पं नाम द्वे कप्पानि – तित्थियेसु वा पब्बजिता होति अञ्ञासु वा भिक्खुनीसु पब्बजिता. अञ्ञत्र कप्पा ‘‘वुट्ठापेस्सामी’’ति गणं वा आचरिनिं वा पत्तं वा चीवरं वा परियेसति, सीमं वा सम्मन्नति, आपत्ति दुक्कटस्स. ञत्तिया दुक्कटं. द्वीहि कम्मवाचाहि थुल्लच्चया. कम्मवाचापरियोसाने उपज्झायाय आपत्ति सङ्घादिसेसस्स. गणस्स च आचरिनिया च आपत्ति दुक्कटस्स.

अयम्पीति पुरिमं उपादाय वुच्चति.

पठमापत्तिकन्ति सह वत्थुज्झाचारा आपज्जति असमनुभासनाय.

निस्सारणीयन्ति सङ्घम्हा निस्सारीयति.

सङ्घादिसेसन्ति…पे… तेनपि वुच्चति सङ्घादिसेसोति.

६८५. चोरिया चोरिसञ्ञा अञ्ञत्र कप्पा वुट्ठापेति, आपत्ति सङ्घादिसेसस्स. चोरिया वेमतिका अञ्ञत्र कप्पा वुट्ठापेति, आपत्ति दुक्कटस्स. चोरिया अचोरिसञ्ञा अञ्ञत्र कप्पा वुट्ठापेति, अनापत्ति. अचोरिया चोरिसञ्ञा, आपत्ति दुक्कटस्स. अचोरिया वेमतिका, आपत्ति दुक्कटस्स. अचोरिया अचोरिसञ्ञा, अनापत्ति.

६८६. अनापत्ति अजानन्ती वुट्ठापेति, अपलोकेत्वा वुट्ठापेति, कप्पकतं वुट्ठापेति, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.

दुतियसङ्घादिसेससिक्खापदं निट्ठितं.