१०. चीवरअपनिधानसिक्खापदं

३७७. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन सत्तरसवग्गिया भिक्खू असन्निहितपरिक्खारा होन्ति. छब्बग्गिया भिक्खू सत्तरसवग्गियानं भिक्खूनं पत्तम्पि चीवरम्पि अपनिधेन्ति. सत्तरसवग्गिया भिक्खू छब्बग्गिये भिक्खू एतदवोचुं – ‘‘देथावुसो, अम्हाकं पत्तम्पि चीवरम्पी’’ति. छब्बग्गिया भिक्खू हसन्ति, ते रोदन्ति. भिक्खू एवमाहंसु – ‘‘किस्स तुम्हे, आवुसो, रोदथा’’ति? ‘‘इमे, आवुसो, छब्बग्गिया भिक्खू अम्हाकं पत्तम्पि चीवरम्पि अपनिधेन्ती’’ति. ये ते भिक्खू अप्पिच्छा…पे… ते उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम छब्बग्गिया भिक्खू भिक्खूनं पत्तम्पि चीवरम्पि अपनिधेस्सन्ती’’ति…पे… सच्चं किर तुम्हे, भिक्खवे, भिक्खूनं पत्तम्पि चीवरम्पि अपनिधेथाति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम तुम्हे, मोघपुरिसा, भिक्खूनं पत्तम्पि चीवरम्पि अपनिधेस्सथ! नेतं, मोघपुरिसा, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, इमं सिक्खापदं उद्दिसेय्याथ –

३७८. ‘‘यो पन भिक्खु भिक्खुस्स पत्तं वा चीवरं वा निसीदनं वा सूचिघरं वा कायबन्धनं वा अपनिधेय्य वा अपनिधापेय्य वा, अन्तमसो हसापेक्खोपि, पाचित्तिय’’न्ति.

३७९. यो पनाति यो यादिसो…पे… भिक्खूति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेतो भिक्खूति.

भिक्खुस्साति अञ्ञस्स भिक्खुस्स.

पत्तो नाम द्वे पत्ता – अयोपत्तो, मत्तिकापत्तो.

चीवरं नाम छन्नं चीवरानं अञ्ञतरं चीवरं, विकप्पनुपगं पच्छिमं.

निसीदनं नाम सदसं वुच्चति.

सूचिघरं नाम ससूचिकं वा असूचिकं वा.

कायबन्धनं नाम द्वे कायबन्धनानि – पट्टिका, सूकरन्तकं.

अपनिधेय्य वाति सयं अपनिधेति, आपत्ति पाचित्तियस्स.

अपनिधापेय्य वाति अञ्ञं आणापेसि, आपत्ति पाचित्तियस्स. अपनिधापेय्य वा ति अय्यं आणापेति, आपत्ति पाचित्तियस्स. सकिं आणत्तो बहुकम्पि अपनिधेति, आपत्ति पाचित्तियस्स.

अन्तमसो हसापेक्खोपीति कीळाधिप्पायो.

३८०. उपसम्पन्ने उपसम्पन्नसञ्ञी पत्तं वा चीवरं वा निसीदनं वा सूचिघरं वा कायबन्धनं वा अपनिधेति वा अपनिधापेति वा, अन्तमसो हसापेक्खोपि, आपत्ति पाचित्तियस्स. उपसम्पन्ने वेमतिको…पे… उपसम्पन्ने अनुपसम्पन्नसञ्ञी पत्तं वा चीवरं वा निसीदनं वा सूचिघरं वा कायबन्धनं वा अपनिधेति वा अपनिधापेति वा, अन्तमसो हसापेक्खोपि, आपत्ति पाचित्तियस्स.

अञ्ञं परिक्खारं अपनिधेति वा अपनिधापेति वा, अन्तमसो हसापेक्खोपि, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुपसम्पन्नस्स पत्तं वा चीवरं वा अञ्ञं वा परिक्खारं अपनिधेति वा अपनिधापेति वा, अन्तमसो हसापेक्खोपि, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुपसम्पन्ने उपसम्पन्नसञ्ञी, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुपसम्पन्ने वेमतिको, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुपसम्पन्ने अनुपसम्पन्नसञ्ञी, आपत्ति दुक्कटस्स.

३८१. अनापत्ति नहसाधिप्पायो, दुन्निक्खित्तं पटिसामेति, ‘‘धम्मिं कथं कत्वा दस्सामी’’ति पटिसामेति, उम्मत्तकस्स, आदिकम्मिकस्साति.

चीवरअपनिधानसिक्खापदं निट्ठितं दसमं.

सुरापानवग्गो छट्ठो.

तस्सुद्दानं –

सुरा अङ्गुलि हासो च [तोयञ्च (इतिपि)], अनादरियञ्च भिंसनं;

जोतिनहानदुब्बण्णं, सामं अपनिधेन चाति.