१०. सप्पाणकसिक्खापदं

१३९. तेन समयेन बुद्धो भगवा आळवियं विहरति अग्गाळवे चेतिये. तेन खो पन समयेन आळवका भिक्खू नवकम्मं करोन्ता जानं सप्पाणकं उदकं तिणम्पि मत्तिकम्पि सिञ्चन्तिपि सिञ्चापेन्तिपि. ये ते भिक्खू अप्पिच्छा…पे… ते उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम आळवका भिक्खू जानं सप्पाणकं उदकं तिणम्पि मत्तिकम्पि सिञ्चिस्सन्तिपि सिञ्चापेस्सन्तिपी’’ति! अथ खो ते भिक्खू आळवके भिक्खू अनेकपरियायेन विगरहित्वा भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं…पे… ‘‘सच्चं किर तुम्हे, भिक्खवे, जानं सप्पाणकं उदकं तिणम्पि मत्तिकम्पि सिञ्चथपि सिञ्चापेथपी’’ति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम तुम्हे, मोघपुरिसा, जानं सप्पाणकं उदकं तिणम्पि मत्तिकम्पि सिञ्चिस्सथपि सिञ्चापेस्सथपि! नेतं, मोघपुरिसा, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, इमं सिक्खापदं उद्दिसेय्याथ –

१४०. ‘‘यो पन भिक्खु जानं सप्पाणकं उदकं तिणं वा मत्तिकं वा सिञ्चेय्य वा सिञ्चापेय्य वा, पाचित्तिय’’न्ति.

१४१. यो पनाति यो यादिसो…पे… भिक्खूति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेतो भिक्खूति.

जानाति नाम [जानं नाम (स्या.)] सामं वा जानाति अञ्ञे वा तस्स आरोचेन्ति.

सिञ्चेय्याति सयं सिञ्चति, आपत्ति पाचित्तियस्स.

सिञ्चापेय्याति अञ्ञं आणापेति, आपत्ति पाचित्तियस्स [आपत्ति दुक्कटस्स (कत्थचि)]. सकिं आणत्तो बहुकम्पि सिञ्चति, आपत्ति पाचित्तियस्स.

१४२. सप्पाणके सप्पाणकसञ्ञी तिणं वा मत्तिकं वा सिञ्चति वा सिञ्चापेति वा, आपत्ति पाचित्तियस्स. सप्पाणके वेमतिको तिणं वा मत्तिकं वा सिञ्चति वा सिञ्चापेति वा, आपत्ति दुक्कटस्स. सप्पाणके अप्पाणकसञ्ञी तिणं वा मत्तिकं वा सिञ्चति वा सिञ्चापेति वा, अनापत्ति. अप्पाणके सप्पाणकसञ्ञी, आपत्ति दुक्कटस्स. अप्पाणके वेमतिको, आपत्ति दुक्कटस्स. अप्पाणके अप्पाणकसञ्ञी, अनापत्ति.

१४३. अनापत्ति असञ्चिच्च, अस्सतिया, अजानन्तस्स, उम्मत्तकस्स, आदिकम्मिकस्साति.

सप्पाणकसिक्खापदं निट्ठितं दसमं.

भूतगामवग्गो दुतियो.

तस्सुद्दानं –

भूतं अञ्ञाय उज्झायं, पक्कमन्तेन ते दुवे;

पुब्बे निक्कड्ढनाहच्च, द्वारं सप्पाणकेन चाति.