२४३. नियस्सकम्मकथा

४१२. इध पन, भिक्खवे, भिक्खु बालो होति अब्यत्तो आपत्तिबहुलो अनपदानो, गिहिसंसट्ठो विहरति अननुलोमिकेहि गिहिसंसग्गेहि. तत्र चे भिक्खूनं एवं होति – ‘‘अयं खो, आवुसो, भिक्खु बालो अब्यत्तो आपत्तिबहुलो अनपदानो, गिहिसंसट्ठो विहरति अननुलोमिकेहि गिहिसंसग्गेहि. हन्दस्स मयं नियस्सकम्मं करोमा’’ति. ते तस्स नियस्सकम्मं करोन्ति – अधम्मेन वग्गा. सो तम्हा आवासा अञ्ञं आवासं गच्छति. तत्थपि भिक्खूनं एवं होति – ‘‘अयं खो, आवुसो, भिक्खु सङ्घेन नियस्सकम्मकतो अधम्मेन वग्गेहि. हन्दस्स मयं नियस्सकम्मं करोमा’’ति. ते तस्स नियस्सकम्मं करोन्ति – अधम्मेन समग्गा…पे… धम्मेन वग्गा… धम्मपतिरूपकेन वग्गा… धम्मपतिरूपकेन समग्गा…पे….

यथा हेट्ठा, तथा चक्कं कातब्बं.

नियस्सकम्मकथा निट्ठिता.