२२७. कुसचीरादिपटिक्खेपकथा

३७१. तेन खो पन समयेन अञ्ञतरो भिक्खु कुसचीरं निवासेत्वा…पे… वाकचीरं निवासेत्वा…पे… फलकचीरं निवासेत्वा…पे… केसकम्बलं निवासेत्वा…पे… वाळकम्बलं निवासेत्वा…पे… उलूकपक्खं निवासेत्वा…पे… अजिनक्खिपं निवासेत्वा येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं एतदवोच – ‘‘भगवा, भन्ते, अनेकपरियायेन अप्पिच्छस्स सन्तुट्ठस्स सल्लेखस्स धुतस्स पासादिकस्स अपचयस्स वीरियारम्भस्स वण्णवादी. इदं, भन्ते, अजिनक्खिपं अनेकपरियायेन अप्पिच्छताय सन्तुट्ठिताय सल्लेखाय धुतताय पासादिकताय अपचयाय वीरियारम्भाय संवत्तति. साधु, भन्ते, भगवा भिक्खूनं अजिनक्खिपं अनुजानातू’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा – ‘‘अननुच्छविकं, मोघपुरिस, अननुलोमिकं अप्पतिरूपं अस्सामणकं अकप्पियं अकरणीयं. कथञ्हि नाम त्वं, मोघपुरिस, अजिनक्खिपं तित्थियधजं धारेस्ससि. नेतं, मोघपुरिस, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… विगरहित्वा…पे… धम्मिं कथं कत्वा भिक्खू आमन्तेसि – ‘‘न, भिक्खवे, अजिनक्खिपं तित्थियधजं धारेतब्बं. यो धारेय्य, आपत्ति थुल्लच्चयस्सा’’ति.

तेन खो पन समयेन अञ्ञतरो भिक्खु अक्कनाळं निवासेत्वा…पे… पोत्थकं निवासेत्वा येन भगवा तेनुपसङ्कमि, उपसङ्कमित्वा भगवन्तं एतदवोच – ‘‘भगवा, भन्ते, अनेकपरियायेन अप्पिच्छस्स सन्तुट्ठस्स सल्लेखस्स धुतस्स पासादिकस्स अपचयस्स वीरियारम्भस्स, वण्णवादी. अयं, भन्ते, पोत्थको अनेकपरियायेन अप्पिच्छताय सन्तुट्ठिताय सल्लेखाय धुतताय पासादिकताय अपचयाय वीरियारम्भाय संवत्तति. साधु, भन्ते, भगवा भिक्खूनं पोत्थकं अनुजानातू’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा – ‘‘अननुच्छविकं, मोघपुरिस, अननुलोमिकं अप्पतिरूपं अस्सामणकं अकप्पियं अकरणीयं. कथञ्हि नाम त्वं, मोघपुरिस, पोत्थकं निवासेस्ससि. नेतं, मोघपुरिस, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… विगरहित्वा…पे… धम्मिं कथं कत्वा भिक्खू आमन्तेसि – ‘‘न, भिक्खवे, पोत्थको निवासेतब्बो. यो निवासेय्य, आपत्ति दुक्कटस्सा’’ति.

कुसचीरादिपटिक्खेपकथा निट्ठिता.