१२६. आपत्तिआविकरणविधि

२२०. तेन खो पन समयेन अञ्ञतरो भिक्खु पवारयमानो आपत्तिं सरति. अथ खो तस्स भिक्खुनो एतदहोसि – ‘‘भगवता पञ्ञत्तं ‘न सापत्तिकेन पवारेतब्ब’न्ति. अहञ्चम्हि आपत्तिं आपन्नो. कथं नु खो मया पटिपज्जितब्ब’’न्ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं.

इध पन, भिक्खवे, भिक्खु पवारयमानो आपत्तिं सरति. तेन, भिक्खवे, भिक्खुना सामन्तो भिक्खु एवमस्स वचनीयो – ‘‘अहं, आवुसो, इत्थन्नामं आपत्तिं आपन्नो. इतो वुट्ठहित्वा तं आपत्तिं पटिकरिस्सामी’’ति वत्वा पवारेतब्बं; न त्वेव तप्पच्चया पवारणाय अन्तरायो कातब्बो.

इध पन, भिक्खवे, भिक्खु पवारयमानो आपत्तिया वेमतिको होति. तेन, भिक्खवे,

भिक्खुना सामन्तो भिक्खु एवमस्स वचनीयो – ‘‘अहं, आवुसो, इत्थन्नामाय आपत्तिया वेमतिको; यदा निब्बेमतिको भविस्सामि तदा तं आपत्तिं पटिकरिस्सामी’’ति वत्वा पवारेतब्बं; न त्वेव तप्पच्चया पवारणाय अन्तरायो कातब्बोति.

आपत्ति आविकरणविधि निट्ठिता.