१२७. सभागापत्तिपटिकम्मविधि

२२१. तेन खो पन समयेन अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहु पवारणाय सब्बो सङ्घो सभागं आपत्तिं आपन्नो होति. अथ खो तेसं भिक्खूनं एतदहोसि – ‘‘भगवता पञ्ञत्तं ‘न सभागा आपत्ति देसेतब्बा, न सभागा आपत्ति पटिग्गहेतब्बा’ति. अयञ्च सब्बो सङ्घो सभागं आपत्तिं आपन्नो. कथं नु खो अम्हेहि पटिपज्जितब्ब’’न्ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं.

इध पन, भिक्खवे, अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहु पवारणाय सब्बो सङ्घो सभागं आपत्तिं आपन्नो होति. तेहि, भिक्खवे, भिक्खूहि एको भिक्खु सामन्ता आवासा सज्जुकं पाहेतब्बो – गच्छावुसो, तं आपत्तिं पटिकरित्वा आगच्छ, मयं ते सन्तिके तं आपत्तिं पटिकरिस्सामाति. एवञ्चेतं लभेथ, इच्चेतं कुसलं. नो चे लभेथ, ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. अयं सब्बो सङ्घो सभागं आपत्तिं आपन्नो. यदा अञ्ञं भिक्खुं सुद्धं अनापत्तिकं पस्सिस्सति तदा तस्स सन्तिके तं आपत्तिं पटिकरिस्सती’’ति वत्वा पवारेतब्बं; न त्वेव तप्पच्चया पवारणाय अन्तरायो कातब्बो.

इध पन, भिक्खवे, अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहु पवारणाय सब्बो सङ्घो सभागाय आपत्तिया वेमतिको होति. ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. अयं सब्बो सङ्घो सभागाय आपत्तिया वेमतिको. यदा निब्बेमतिको भविस्सति तदा तं आपत्तिं पटिकरिस्सती’’ति वत्वा, पवारेतब्बं, न त्वेव तप्पच्चया पवारणाय अन्तरायो कातब्बोति.

सभागापत्तिपटिकम्मविधि निट्ठिता.

पठमभाणवारो निट्ठितो.