१२३. ञातकादिग्गहणकथा

२१४. तेन खो पन समयेन अञ्ञतरं भिक्खुं तदहु पवारणाय ञातका गण्हिंसु. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. इध पन, भिक्खवे, भिक्खुं तदहु पवारणाय ञातका गण्हन्ति. ते ञातका भिक्खूहि एवमस्सु वचनीया – ‘‘इङ्घ, तुम्हे आयस्मन्तो इमं भिक्खुं मुहुत्तं मुञ्चथ, यावायं भिक्खु पवारेती’’ति. एवञ्चेतं लभेथ, इच्चेतं कुसलं. नो चे लभेथ, ते ञातका भिक्खूहि एवमस्सु वचनीया – ‘‘इङ्घ, तुम्हे आयस्मन्तो मुहुत्तं एकमन्तं होथ, यावायं भिक्खु पवारणं देती’’ति. एवञ्चेतं लभेथ, इच्चेतं कुसलं. नो चे लभेथ, ते ञातका भिक्खूहि एवमस्सु वचनीया – ‘‘इङ्घ, तुम्हे आयस्मन्तो इमं भिक्खुं मुहुत्तं निस्सीमं नेथ, याव सङ्घो पवारेती’’ति. एवञ्चेतं लभेथ, इच्चेतं कुसलं. नो चे लभेथ, न त्वेव वग्गेन सङ्घेन पवारेतब्बं. पवारेय्य चे, आपत्ति दुक्कटस्स.

इध पन, भिक्खवे, भिक्खुं तदहु पवारणाय राजानो गण्हन्ति…पे… चोरा गण्हन्ति … धुत्ता गण्हन्ति… भिक्खुपच्चत्थिका गण्हन्ति. ते भिक्खुपच्चत्थिका भिक्खूहि एवमस्सु वचनीया – ‘‘इङ्घ, तुम्हे आयस्मन्तो इमं भिक्खुं मुहुत्तं मुञ्चथ, यावायं भिक्खु पवारेती’’ति. एवञ्चेतं लभेथ, इच्चेतं कुसलं. नो चे लभेथ, ते भिक्खुपच्चत्थिका भिक्खूहि एवमस्सु वचनीया – ‘‘इङ्घ, तुम्हे आयस्मन्तो मुहुत्तं एकमन्तं होथ, यावायं भिक्खु पवारणं देती’’ति. एवञ्चेतं लभेथ, इच्चेतं कुसलं. नो चे लभेथ, ते भिक्खुपच्चत्थिका भिक्खूहि एवमस्सु वचनीया – ‘‘इङ्घ, तुम्हे आयस्मन्तो इमं भिक्खुं मुहुत्तं निस्सीमं नेथ, याव सङ्घो पवारेती’’ति. एवञ्चेतं लभेथ, इच्चेतं कुसलं. नो चे लभेथ, न त्वेव वग्गेन सङ्घेन पवारेतब्बं. पवारेय्य चे, आपत्ति दुक्कटस्साति.

ञातकादिग्गहणकथा निट्ठिता.