८४. पक्खगणनादिउग्गहणानुजानना

१५६. अथ खो भगवा चोदनावत्थुस्मिं यथाभिरन्तं विहरित्वा पुनदेव राजगहं पच्चागञ्छि.

तेन खो पन समयेन मनुस्सा भिक्खू पिण्डाय चरन्ते पुच्छन्ति – ‘‘कतिमी, भन्ते, पक्खस्सा’’ति? भिक्खू एवमाहंसु – ‘‘न खो मयं, आवुसो, जानामा’’ति. मनुस्सा उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘पक्खगणनमत्तमम्पिमे समणा सक्यपुत्तिया न जानन्ति, किं पनिमे अञ्ञं किञ्चि कल्याणं जानिस्सन्ती’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, पक्खगणनं उग्गहेतुन्ति. अथ खो भिक्खूनं एतदहोसि – ‘‘केन नु खो पक्खगणना उग्गहेतब्बा’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, सब्बेहेव पक्खगणनं उग्गहेतुन्ति.

१५७. तेन खो पन समयेन मनुस्सा भिक्खू पिण्डाय चरन्ते पुच्छन्ति – ‘‘कीवतिका, भन्ते, भिक्खू’’ति? भिक्खू एवमाहंसु – ‘‘न खो मयं, आवुसो, जानामा’’ति. मनुस्सा उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘अञ्ञमञ्ञम्पिमे समणा सक्यपुत्तिया न जानन्ति, किं पनिमे अञ्ञं किञ्चि कल्याणं जानिस्सन्ती’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, भिक्खू गणेतुन्ति.

अथ खो भिक्खूनं एतदहोसि – ‘‘कदा नु खो भिक्खू गणेतब्बा’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, तदहुपोसथे नामग्गेन [नाममत्तेन (स्या.), गणमग्गेन (क.)] गणेतुं, सलाकं वा गाहेतुन्ति.

१५८. तेन खो पन समयेन भिक्खू अजानन्ता अज्जुपोसथोति दूरं गामं पिण्डाय चरन्ति. ते उद्दिस्समानेपि पातिमोक्खे आगच्छन्ति, उद्दिट्ठमत्तेपि आगच्छन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, आरोचेतुं ‘अज्जुपोसथो’ति.

अथ खो भिक्खूनं एतदहोसि – ‘‘केन नु खो आरोचेतब्बो’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, थेरेन भिक्खुना कालवतो आरोचेतुन्ति.

तेन खो पन समयेन अञ्ञतरो थेरो कालवतो नस्सरति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, भत्तकालेपि आरोचेतुन्ति.

भत्तकालेपि नस्सरति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, यं कालं सरति, तं कालं आरोचेतुन्ति.