६२. गब्भवीसूपसम्पदानुजानना

१२४. तेन खो पन समयेन आयस्मा कुमारकस्सपो गब्भवीसो उपसम्पन्नो अहोसि. अथ खो आयस्मतो कुमारकस्सपस्स एतदहोसि – ‘‘भगवता पञ्ञत्तं ‘न ऊनवीसतिवस्सो पुग्गलो उपसम्पादेतब्बो’ति. अहञ्चम्हि गब्भवीसो उपसम्पन्नो. उपसम्पन्नो नु खोम्हि, ननु खो उपसम्पन्नो’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. यं, भिक्खवे, मातुकुच्छिस्मिं पठमं चित्तं उप्पन्नं, पठमं विञ्ञाणं पातुभूतं, तदुपादाय सावस्स जाति. अनुजानामि, भिक्खवे, गब्भवीसं उपसम्पादेतुन्ति.