६१. द्वेउपसम्पदापेक्खादिवत्थु

१२३. तेन खो पन समयेन आयस्मतो महाकस्सपस्स द्वे उपसम्पदापेक्खा होन्ति. ते विवदन्ति – अहं पठमं उपसम्पज्जिस्सामि, अहं पठमं उपसम्पज्जिस्सामीति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, द्वे एकानुस्सावने कातुन्ति.

तेन खो पन समयेन सम्बहुलानं थेरानं उपसम्पदापेक्खा होन्ति. ते विवदन्ति – अहं पठमं उपसम्पज्जिस्सामि, अहं पठमं उपसम्पज्जिस्सामीति. थेरा एवमाहंसु – ‘‘हन्द, मयं, आवुसो, सब्बेव एकानुस्सावने करोमा’’ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, द्वे तयो एकानुस्सावने कातुं, तञ्च खो एकेन उपज्झायेन, न त्वेव नानुपज्झायेनाति.