३१. कसाहतवत्थु

९४. तेन खो पन समयेन अञ्ञतरो पुरिसो कसाहतो कतदण्डकम्मो भिक्खूसु पब्बजितो होति. मनुस्सा उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम समणा सक्यपुत्तिया कसाहतं कतदण्डकम्मं पब्बाजेस्सन्ती’’ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. न, भिक्खवे, कसाहतो कतदण्डकम्मो पब्बाजेतब्बो. यो पब्बाजेय्य, आपत्ति दुक्कटस्साति.

कसाहतवत्थु निट्ठितं.