१. एकाधिप्पायकथावण्णना

९०८. एक-सद्दो अञ्ञत्थोपि होति ‘‘इत्थेके अभिवदन्ती’’तिआदीसु विय, अञ्ञत्तञ्चेत्थ रागाधिप्पायतो वेदितब्बं, पुथुज्जनस्स पन सछन्दरागपरिभोगभावतो आह ‘‘रागाधिप्पायतो अञ्ञाधिप्पायोवाति वुत्तं होती’’ति. को पन सो अञ्ञाधिप्पायोति? करुणाधिप्पायो. तेन वुत्तं ‘‘करुणाधिप्पायेन एकाधिप्पायो’’ति. अयञ्च नयो इत्थिया जीवितरक्खणत्थं कारुञ्ञेन मनोरथं पूरेन्तस्स बोधिसत्तस्स संवरविनासो न होतीति एवंवादिनं परवादिं सन्धाय वुत्तो, पणिधानाधिप्पायवादिनं पन सन्धाय ‘‘एको अधिप्पायोति एत्था’’तिआदि वुत्तं. पुत्तमुखदस्सनाधिप्पायोपि एत्थेव सङ्गहं गतोति दट्ठब्बं. एकतोभावेति सहभावे.

एकाधिप्पायकथावण्णना निट्ठिता.